ot 1. poet. 1 Gulzor, gulbogʻ, chamanzor.
Oh, ajib gulshanda ham boʻlmasa deysan tikan, Odam-ku bu — odamzod, betimsol buyuk, kabir. — A. Oripov
Sheralixon gulshan bogʻining devorini yoqalab, devorning tushligiga yetdi. — Erali va Sherali
2. koʻchma Gullagan, yashnagan yer, obod oʻlka, mamlakat; guliston.
Tomosha qilgali Toshkentning eli, Shu vaqtda boʻlibdi shaharlar guli. Bir-biridan ziyod zebo manzili, Bu gulshanda men ham turgash keldim. Ergash shoir. [Xolisxon Tojiboyga:]
Qani, soʻraganning aybi yoʻq, koʻzimga oʻtdek koʻrinasiz, qaysa gulshanning gulisiz? Hamza, — Paranji sirlari
3. Gulshan (xotin-qizlar ismi).