fl. 1. Tovushni eshitish aʼzosi orqali qabul qilmoq; qulogʻiga kirmoq, chalinmoq.
Kimningdir ingraganini eshitdi. Otning kishnaganini eshitdi.
Saodatxonning oyoq sharpasini eshitib, sekin koʻzlarini yumdi. — S. Zunnunova, Yangi direktor
Otasining xurragini eshitib, koʻngli ravshan tortdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. Diqqat-eʼtibor bilan, maʼno, mazmunini ham anglash, oʻzlashtirish maqsadida quloq bermoq; tinglamoq.
U Meʼmorning gaplarini eʼtiroz bildirmay eshitar, bosh qimirlatib tasdiqlardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Uz umrimda koʻp odamlarni koʻrganman, koʻplarning sarguzashtlarini eshitganman. S. — Ahmad, Yulduz
3. Xabar topmoq, xabardor boʻlmoq, eshitib bilmoq.
Doston bitibdi, deb eshitdik, ogʻa. Qachon oʻqiysiz? — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Changʻi saylini ham oʻzing oʻylab topding. Bilarding, opang eshitib qolsa, adabingni berishini. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
- Gap eshitmoq Soʻkish, qargʻish va shu kabilar mazmundagi tanbeh olmoq. Qilar ishni qilgan Pismiq-ku, mana endi men gap eshityapman. — E. Rayimov, Ajab qishloq