sft. 1. Kishini oʻziga tortuvchi, suhbatlashsa zavq, lazzat oladigan; suyukli.
Dilkash qiz. Dilkash yigit.
Rostini aytganda, shunday dilkash yigitga chindan togʻa boʻlishni koʻnglim tilagan edi. — N. Normatov, Ismoil togʻa tarozisi
Bobo ancha dilkash, suhbati shirin va oʻtgan zamonlarni eslab gapirishni yoqtirardi. — Mirmuhsin, Umid
2. Kishining bahridilini ochadigan, dil bahra oladigan.
Shu dilkash damlarda men yayrab, Lazzatga gʻarq boʻlib ketaman. — H. Olimjon