ot 1. Ekilmay yotgan suvsiz yerlar; choʻllar.
2. Dashtda yashovchi kishi; umuman shahardan tashqarida yashovchilar.
Dashtlik deb koʻp qilma mazax. — Hasanxon
По запросу «dashtlik» — результатов: 4
ot 1. Ekilmay yotgan suvsiz yerlar; choʻllar.
2. Dashtda yashovchi kishi; umuman shahardan tashqarida yashovchilar.
Dashtlik deb koʻp qilma mazax. — Hasanxon
ot 1. Ekilmay yotgan suvsiz yer; choʻl.
Bepoyon dasht. Qaqroq dasht. Dasht havosi. Dashtda yursang, suv qadri oʻtar, yor bilan urishsang, yor qadri oʻtar. — Maqol
Dasht deganim — qishloq etagidagi past-u baland tepalarning orti. — A. Koʻchimov, Halqa
Hali dashtga qorongʻilik choʻkmagan. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
2. Keng, ochiq maydon; dala.
Birovlar bir parcha joy topolmay sargardon, chodirsiz, chaylasiz dashtda oʻtiradilar. — Oybek, Nur qidirib
ot Yovvoyi piyoz turlaridan biri.
ot Dasht va biyobon(lar), choʻl va sahrolar.
Hamma yoq dasht-biyobon: odam yursa — oyogʻi, qush uchsa, qanoti kuyadi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi
Taqdir buni ham koʻp koʻrib, tinchgina uy-joyidan dasht-u biyobonga haydadi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida