sft. 1. Serhasham, hashamdor; dabdabali.
Nizomulmulk hech qanday jinoyatning oldidan oʻtmagandek, pinagini buzmay, avvalgidek kekkayib, dabdabador yashar edi. — Oybek, Navoiy
2. Savlatli, ulugʻvor, mahobatli.
Dabdabador uyni kolxoz hisobidan remont qildirgani ham aytildi. — Mirmuhsin, Ildizlar va yaproqlar