sft. 1. Tuzi yoki shirasi meʼyoridan kam, maza-matrasi yoʻq; badxoʻr, totsiz, bemaza.
Chuchmal ovqat.
[Nusratbek] Amuning qizgʻish-loyqa suvini eslatuvchi chuchmal qahvadan totib koʻrdi-yu, ichmadi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
2. koʻchma salb. Tayinli bir maʼnosi yoʻq; betayin, noaniq, dudmol.
Chuchmal javob. Chuchmal gap.
— Shuning uchun yer yuzida chuchmal odam koʻp-da, — dedi yigit barmoqlarini asabiy oʻynatib. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi
Ruxsat aylang, o buyuk zot, tiz choʻkay sizga, Har xil chuchmal tavozedan yiroqman garchand. — A. Oripov, Yillar armoni
Dastyor yigit chuchmalgina ishshayib, aravasini shiypon tomon surib ketdi. — Yoshlik.