Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
fl. 1. Huzuriga chaqirmoq.
Kuyovni u [Rahimov] tez-tez Toshkentga chorlab turardi. — S. Ahmad, Jimjitlik
Tabiiy goʻyo ushbu farmonni bila turib, atayin Avazni saroyga chorlab ketgandek xijolat chekdi. — S. Siyoyev, Avaz
Azon jamoatni peshin namoziga chorladi. — Sharq yulduzi
2. koʻchma Biror narsaga undamoq.
Bu nido ketmagay qulogʻimizdan, Bizni tinchlik uchun kuragiga chorlab. — Sharq yulduzi
Bahor bizni yana yangi mehnatga, ijodga chorlamoqda. — Saodat