fl. 1. Barmoq bilan keskin zarb bermoq, barmoq bilan urib, past, keskin ovoz chiqarmoq, taqillatmoq.
Oynani chertib chaqirmoq. Tarvuzni chertib koʻrmoq. Doʻppisini chertib tozalamoq.
Avaz hazillashib, uning taqir boshiga ikki marta chertdi. — S. Siyoyev, Avaz
Boʻta idoraga kirib, stulga oʻtirdi. Nima qilishni bilmay, stolni chertib, xayolga toldi. — S. Ahmad, Hukm
2. Chertmak bilan itqitmoq, uloqtirmoq.
Zokir qoʻlidagi qogʻozni ikki buklab, choʻntagiga soldi va yoʻl-yoʻl boston pidjagining yengiga yopishgan uvoqni chertib tashladi. — P. Qodirov, Uch ildiz
[Moʻminjonning otasi] Quyuq qoshlarini chimirib, chekib turgan papirosini gullar orasiga chertib yubordi-da, uyga kirib ketdi. — Q. Maqsumov, Muhabbat qoʻshigʻi.
3. Barmoq yoki barmoqlar bilan zarb berib chalmoq.
Top chertmoq. Doʻmbira chertmoq.
U yaxshi chalayotganini, tor oʻzining qoʻlida bulbulday sayrayotganini bilar, bilgan sari zavq bilan chertardi. — Oʻ. Hoshimov, Bahor qaytmaydi
- Burniga chertsa yiqilguday Juda ham ozgʻin, holdan toygan. Ixcham yelkalari yana ham kichkina tortib ketgan, burniga chertsa yiqilguday charchagan boʻlsa ham, oʻzini tetik tutishga tirishar edi. Shuhrat, — Shinelli yillar
- Hoʻkizning (yoki eshakning) qulogʻiga tanbur chertmoq