sft. 1. Odatdagi, belgilangan vaqtdan ilgari, vaqt-soati yetmasdan.
Bevaqt oʻlim.
Qurbon ota yana necha yillar eshonning xizmatida boʻlib, bevaqt kuchdan qoldi. — A. Qahhor, Toʻy
Qodir olloh, sen bilasan holimni, Dono egam, bevaqt berma oʻlimni. — Malikayi ayyor
2. Noqulay, nomatlub vaqtda; bemavrid.
Bevaqt kelib, sizlarni yoʻldan toʻxtat-dimmi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Mansur bevaqt kirganidan xijolat chekib, hamon eshik orqasida turardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
3. Kech tunda; bemahal.
Bevaqt yoʻl yurma.
Bevaqt boʻlib qolganidan oʻsha yerda tunab qoladigan boʻlishdi. — S. Ahmad