Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot 1. tar. Buxoroda va baʼzi musulmon mamlakatlarida: xonlik, podsholik unvoni hamda shu unvon egasi.
Amirning oshidan faqirning mushti yaxshi. — Maqol
Zarbof choponlar, zardoʻzi etiklarni faqatgina amir-u amirzodalar kiyishgan. Fan va turmush.
2. Amir (erkaklar ismi).
- Amiri lashkar Temuriylar davrida va keyinchalik Turkiston xonliklarida: eng yuqori harbiy unvon; umuman: lashkarboshi, qoʻshin boshligʻi. Uning [Azizbekning] orqasidan koʻzlari ichiga botiqroq bir kishi kelar edi. Bu kishi Azizbekning amiri lashkari.. edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar