Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 1 словарях
ot 1. esk. ayn. Oyoq 1.
Quyosh yuzung koʻrub yerga yiqildi, Adogʻing tufrogʻini surma qildi. — Xoʻjandiy, Latofatnoma
2. 3-sh.birl. adogʻi. Tugash joyi, nihoyasi.
Odatda har qanday hikoyaning ham boshi, oʻrtasi, adogʻi boʻladi. — N. Safarov, Olovli izlar
Ahmad sunbulani — yozning adogʻi, kuzning boshlanishini yaxshi koʻrardi. — F. Musajonov, Himmat