Поиск

ot 1. Urush, jang holatidagi qarshi tomon, dushman, gʻanim.

Yov qochsa, botir koʻpayar. — Maqol

Yovni ayagan yara yer, kaltagini sara yer. — Maqol

Bir soat chamasi otishgandan soʻng, yov bizning oʻqimizga chidolmay, ikki darvoza orasida uch-toʻrt yuz oʻlik qoldirib, qochishga majbur boʻldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Qarama-qarshi maqsaddagi kishi; dushman, raqib.

Yomon yoʻldosh yov boʻladi, oxir ishi dov boʻladi. — Maqol

Qimor qizib, har kimsa bir-biriga yov. — Gʻayratiy

ot

Qoqo yovonida oʻz arpasini oʻrib yanchgan Haydar endi uni sovurayotgan edi. — S. Ayniy, Qullar

Boray, onam yovondan kelgunlaricha, ovqat pishirib qoʻyishim kerak [dedi qiz]. — N. Qilichev, Yorongul

shv. Qishloq; dala.

Matchon toʻra yovon hovlisiga kirmasdan, shahar hovlisiga ot soldi. — J. Sharipov, Xorazm

sft. esk. ayn. Yaqin.

Yovuq qarindosh.

Bu vaqtda yovuqdan miltiq ovozi eshitilib, uning tutuni bandilar va soqchilarni qoplab oldi. — S. Ayniy, Qullar

Bulduruq ham tuvaloq, Suqsur, oqquv, tustovuq, Sayranglar menga yovuq. — Mirtemir

sft. 1. Oʻtaketgan yirtqich; ashaddiy.

Endi yovuz ajdar bizlarni yutar. — Nigor va Zamon

Qilichdan oʻtkazamiz, ot qoʻyib, yovuz yovni. — Habibiy, Devon

2. koʻchma Dushman, yov.

Elmurod hayron boʻlib soʻradi: — I-y-ye. Hali sizni birov oʻldirmoqchi ham boʻlganmi? Qanday yovuz ekan u? — P. Tursun, Oʻqituvchi

Yetib keldi yovuzlar, Odamlarni osdilar. — Uygʻun

n sheva matchmaker

ot Goʻshtsiz, ziravorlarsiz suyuq ovqat; faqirona suyuq osh.

Minnatli palovdan minnatsiz yovgʻon yaxshi. — Maqol

Kechqurun uch-toʻrt qoshiq yovgʻon ichgan, tuni bilan ukol, dori olib turgan bemor tongga yaqin nihoyat uxlab qoldi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari

Yot agar qoʻy soʻysa ham yoʻlingga, Sobir, bormakim, Doʻst ila suhbatni tuz yovgʻon-u ardobi(ng) bilan. — S. Abdulla

Oyim oʻchoqboshiga borib, olov yoqadi, ozgina piyozdogʻ qilib, yovgʻon moshxoʻrdasiga urina boshlaydi. — Oybek, Bolalik