sft. 1. Bor-yoʻgʻi bitta, yakka-yolgʻiz; birdan-bir, bitta-yu bitga.
Oilaning yagona farzandi.
Bu dardli hayotda Gulnorga yagona baxt — Yoʻlchining singlisi Unsin edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Eshak deb ataladigan uch kishilik yagona, oyoqlari tarvaygan skameykada Abdurasul bilan Oyimxon oʻtirishibdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Gʻarbiy Bug daryosi ustidagi yagona koʻprik Tez borib, uni albatta egallash zarur edi. — T. Rustamov, Mangu jasorat
2. Boshqa tengi yoʻq, bitta-yu bitta hisoblanuvchi.
U oʻttiz hunarda yagona. — Oybek, Navoiy
Ha, Najmiddin Buxoriy hazratlari bilan otangiz ustod Qavom hazratlarini Xuroson-u Movarounnahrda yagona, desak xato boʻlmaydi. — Mirmuhsin, Meʼmor
3. Hamma uchun umumiy, birlashgan, birdan-bir.
Yagona davlat narxlari.
Oʻzbekistonda yuzdan ortiq millat va elat vakillari yagona oila boʻlib yashamoqdalar. — Gazetadan
4. kam qoʻll. yukl. Faqat, birgina.
Shirin afsonalar aytib yulduzlar, Yoniga chorlaydi meni yagona. — R. Parfi