sft. 1. Qoʻlda tayyorlangan; qoʻlda qilingan.
Xonaki non. Xonaki tufli.
Dasturxonda xonaki pechenyelar, atirgul nusxa tort va turli xil mevalar bor edi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
2. s. t. Maxsus tayyorlangan; qoʻlbola.
Xonaki choy damlamoq. Xonaki palov qilmoq.
3. Uyda, xonadonda boqiladigan; parvarish qilinadigan; qoʻlga oʻrgatilgan.
Xonaki it. Xonaki gul. Xonaki oʻrdaklar.
Bu shifobaxsh oʻsimlikni [aloeni] istagan har bir kishi xonaki qilib oʻstirishi mumkin. — Saodat
4. Xona yoki uy ichida boʻladigan, uyda bajariladigan.
Xonaki bazm. Xonaki ish. Xonaki hunar.
Sotiboldi tirikchilik uchun xonaki bir kasb qilishga majbur boʻldi — har xil savatchalar toʻqishni oʻrgandi. — A. Qahhor, Bemor