1. Qattiq ogʻriq, alam tuygʻusini ifodalaydi.
Men uning qoʻlini qattiqroq qisdim. Mahbuba voy deb yubordi. — O. Yoqubov, Ikki muhabbat
Uring, Oʻrmonjon aka! Soʻying! Qonim oyogʻingizga toʻkilsin. Voy desam, inson emasman! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Hayajon, qoʻrquv va, aksincha, sevinch, hayrat, taajjub kabi his-tuygʻularni ifodalaydi.
— Bu nima? Voy, qulogʻingiz orqasi ham ozgina qonabdi, — dedi Gulnor qoʻrqib [Yoʻlchiga]. — Oybek, Tanlangan asarlar
Voy shaytonlar, rosa oʻxshatibdi! dedi-da, jimgina tomoshaga berildi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Kechqurun koʻcha eshigi taqilladi-yu, kampirning Voy oʻrgilay! Voy, girgitton degan tovushi eshitildi. Hayal oʻtmay eshikdan Samandarov kirdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Oxiri voy Oxiri, oqibati yomon (boʻladi). Vaʼdabozlik, yolgʻonchilik, koʻzboʻyamachilikning ham umri qisqa, oxiri voy! — Mushtum
- Holiga voy Holi yomon, ahvoli ogʻir. Yigʻidan koʻzlari, qovoqlari qizarib shishgan Shoqosim yetib keldi: — Vafot qildi jonkashim, dardkashim. Hozir qoʻlimda jon berdi. Holimga voy! — Oybek, Tanlangan asarlar