fl. 1. Vaq-vaq degan tovush chiqarmoq (qurbaqa haqida).
Hovuzda qurbaqa vaqillaydi, nodon — davrada. — Maqol
Olisdagi zovurda yolgʻiz baqa ahyon-ahyonda vaqillab, sheriklarini bazmga chorlaydi. — Guldasta
2. koʻchma Boʻlar-boʻlmas, bemaʼni gaplar gapirmoq; valaqlamoq.
Koʻp vaqillayverma! Koʻrib turibsan-ku, bola esini tanib olsin-chi — B. Rahmonov, Yurak sirlari
— Bas, koʻp vaqillama! — dedi maxdum qoʻl siltab. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. Vaq-vuq va shunga yaqin tovush chiqarmoq (oqayotgan yoki qaynayotgan suv haqida).
Gulxanning oldida qora qumgʻonlar vaqillab qaynamoqda. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari