ot 1. Koʻchib, bir-birini surib dumalatib, shiddat bilan tushayotgan toshlar oqimi.
Shu payt togʻ choʻqqisidan katta bir tosh yumaladi va yoʻlidagi boshqa toshlarni qoʻporib, dahshatli toshboʻron boshlandi. — S. Ayniy, Doxunda
2. tar. Qadimda aybdor deb hisoblangan kishini koʻkragigacha yerga koʻmib, har yoqdan tosh otib qatl qilish usuli; umuman, har tomondan tosh yogʻdirib jazolash, urish.
— Mufti janoblari, qora xalq uni toshboʻron qildirishga qoʻymas Badargʻa qilmoq kerak, badargʻa! — dedi qozikalon. — J. Sharipov, Xorazm
Oʻlgan, yarador boʻlganlarga qaramay, qoʻzgʻolonchilar katta suron bilan ilgari otilib, toshboʻronni kuchaytirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar