Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 4 словарях
fl. 1. Badanidan ter chiqarmoq, terga botmoq.
Bemor terlab yotardi.
Sunbula oyining moʻtadil havosiga qaramasdan, Zaynab marjon-marjon terlagan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Gʻozi bir piyola aroqni simirdi-da, achchiq qovurma shoʻrvani ichib, bir oz oʻranib yotgach, terladi. — I. Rahim, Ixlos
2. Ter bilan qoplanmoq, terchilamoq.
Deraza oynalari terlayapti.
3. koʻchma s.t. Astoydil mehnat qilmoq, ter toʻkmoq.
Bir dunyo ish bor ekan, koʻp terlaysiz hali.