По запросу «TÜRMÄK» — результатов: 4
ot Oʻrab yoki tugib bogʻlangan narsa; bogʻ, tugun.
Oq harir koʻylakli, qora zulfining turmagi yechilib, yelkalariga tushgan parishon qiyofadagi qiz oyogʻi bilan supa labidagi chuvagini qidira boshladi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
fl. 1. Oʻrab yoki tugib bogʻlamoq.
Mayda-chuyda narsalarimni turmaklab, Toshkentga joʻnaydigan poyezdga tush-dim. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
Nimagadir orqasidan ikki oʻrim uzun sochini boshiga turmaklab oldi. — S. Zunnunova, Uzilgan ip
U [Munavvara] turmaklab qoʻyilgan durrachasini yechib, serkokil sochlarini orqasiga tashladi. — Gazetadan
2. Etagini, barini koʻtarib, belga bogʻlamoq, bar urmoq.
Suvchi yaktagining etagini beliga turmaklab oldi.
Ustiga Buxoroning olabayroq matosidan chopon kiyib, kamar oʻrniga choponini turmaklagan mulla-namo bir zot boʻlib, bu kishi yaroqsiz [qurol-siz] edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
fl. Turmaklamoq feʼlining majhul nisbati.
1) tugmoq; 2) ipni qayta oʻrab olmoq; 3) bogʻlamoq
