ot 1. Quyosh botib, qorongʻilik tusha boshlagan payt va shu paytda oʻqiladigan namoz.
Odamlar tashqariga chiqqanda, shom qorongʻisi choʻkkan edi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan
Anzirat bilan Anorxonning sariq va koʻk roʻmollarigina shom qorongʻisida sharpaday miltillardi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
2. Quyosh botgandan boshlab, magʻrib ufqidagi qizil shafaq koʻrinmay qolguncha oʻqiladigan namoz (besh vaqt namozning toʻrtinchisi).
Shomni oʻqigandan keyin Anvar Sultonali mirzodan izn olib chiqdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Machitdan shom azoni eshitildi. Supadagilar bahsni toʻxtatib, tahoratga qoʻzgʻalishdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
3. koʻchma Qorongʻilik
Hovliga shom tushdi. Avaz derazani ochib Jumaniyoz! deb chorladi. — S. Siyoyev, Avaz
- Oy shom yedi yoki shom yeb chiqqan oy Shomdan keyin paydo boʻladigan, chiqadigan oy, oyning shu vaqtda chiqishi haqida. Tun yarimdan oshgan. Shom yeb chiqqan oy oʻrmon ustlariga oʻzining sutday oq pardalarini toʻshagan. — 3. Fatxullin, Soʻnmas yulduzUzoqda, baland teraklar orqasida shom yegan oy koʻrindi. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqdiri
- Umr shomi Umrning oxirgi, tugash pallasi. — Ha, kela qol, shervachcha! — dedi mamnunlik bilan Sakson ota kulib — Umr shomiga yetsak ham, yurakda oʻtimiz bor. — Oybek, Tanlangan asarlar