sft. 1. Soʻligan, soʻliq.
Soʻlgʻin gʻoʻza.
Ekinlar tomiriga qon yugurdi. Soʻlgʻin yaproqlar asta jonlana boshladi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
Saxiy janub quyoshi shitob bilan tik koʻtarildi. Oʻt-alaf ham, gul-chechak ham issiqqa dosh berolmay, soʻlgʻin bosh egdi. — S. Abduqahhor, Janubiy nuqtada
2. koʻchma Oʻzini oldirgan, siniqqan, rangi ketgan, quti oʻchgan, soʻliqqan.
Soʻlgʻin chehra.
Onaning rangi soʻlgʻin, koʻpdan dard chekib, xiyla azob tortgan ayolning yuzlariga oʻxshardi. — J. Abdullaxonov, Xonadon
Pan-jining koʻzlari qizargan, yuzi soʻlgʻin edi. — Yoshlik
3. Fayzini yoʻqotgan, fayz-futurdan ketgan.
Sal soʻlgʻin, qalin tutzorlarga kuz hali qoʻl urmagan boʻlsa ham, endi yoz emas edi. — Yoshlik
Quyosh goh bulutlar orasiga yashirinar, goh birdan soʻlgʻin dalalarni, yalangʻoch teraklarni mayin tovlantirar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
- Ruhi soʻlgʻin Ruhi tushgan, soʻniq. Cholning ruhi soʻlgʻin, koʻzlari ich-ichiga kirib ketgan edi. — H. Safarov, Sulton boʻzchining nevaralari