ot 1. Shoir ishi, kasbi; sheʼr yozish.
Mirzajon — koʻnglida shoirlik dardi bilan tugʻilgan bola, hozirdanoq shunday sherlar yoza boshladiki, oʻqiganingizda, koʻzingizga beixtiyor yosh keladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Yoʻq, men taqdirimdan emasman xafa. Shoirlik unvoni baxtimdan tuhfa. — M. Shayxzoda
2. s. t. Gapga chechanlik, soʻzamollik.
He, Ergashvoy aka-yey, juda hazilkash yigitsiz-da, Toʻgʻri gapni hazilga olib, shoirlik qilasiz. — I. Rahim, Chin muhabbat
— Ne balo ovsin, shoirlik qilyapsizmi? — dedi Qumrixon bogʻ eshigiga tamba qoʻyaturib. — Oydin, Oltin uzukka olmos koʻz