sft. 1. ayn. Shoʻx.
Balki gʻamgin bir zotdir u, balki shoʻxchan bir ayol. — A. Oripov
Muniraning xatti-harakatlarida, shoʻxchan boqishlarida nazokat, joziba bor edi. — E. Usmonov, Yolqin
Daryo shu yerga kelganda ancha torayib, shoʻxchan oqadi. — J. Abdullaxonov, Xonadon
Shoʻxchan va bosiq taronalar ijodkorlaridan biri — talantli yosh bastakor-sozanda Salohiddin. Toʻxtasinovdir. — Gazetadan
2. koʻchma Rangi koʻzga tashlanib turadigan, ochiq rangli, rangdor (gazmol haqida).
Shoʻxchan gulli yumshoq poyandoz-gilam toʻshalgan zinapoyadan tushayotganlarida, Tamanno Toʻlani yengidan ushlab: — Hov ana, togʻamlar turib ilar, — dedi. — M. Ismoiliy, Bizning roman