ot 1. Qattiq uyurmali shamol; uyurma.
Osmon bilan tutashib ketgan quyun yer bagʻrini qirtishlab, xas-xashak bormi, chang-toʻzon bormi — hammasini uchirib, aylana-aylana, tobora koʻkka intilardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Hozir tunmi yoki koʻkni tuproq quyunlari qoplaganidan shunday qorongʻimi — bilib boʻlmaydi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
2. Shiddatli yogʻin; toʻfon.
Bahorning noxosdan quturgan quyuni chirpirak urib keldi. — Guldasta
Toʻsatdan deraza qorongʻilashib, chaqmoq chaqdi, momaqaldiroq dahshatli gulduradi. Quyun quya boshladi. — I. Rahim, Ixlos