ot 1. (odatda koʻplik shaklida — qochoqlar) Biror falokat, sabab tufayli oʻz joyi, vatanini tashlab qochib, oʻzga joy, yurtda kezuvchi, boʻluvchi shaxs(lar).
Afgʻonistonga qaytib kelayotgan qochoqlarga yordam berayotgani toʻgʻrisida har kuni xabarlar kelmoqda. — Gazetadan
2. Burchini ado etishdan oʻzini chetga olgan, boʻyin tovlagan, qochgan (shaxs).
Qochoqqa sadoqat yoʻq, qoʻrqoqqa — hurmat. — Maqol
Endi koʻrasan mendan! Qochoq! Sotqin! — A. Muxtor, Tong bilan uchrashuv
3. ayn. Qochqin 1.
Qochoqlarni quvib borayotib: Mayli, qochib borar ekan oxiri holdan toyadilar-ku! deyar ekan Ergashev. — N. Safarov, Olovli izlar
4. kam qoʻll. ayn. Qochqoq 2, 3.
— Ha, qochoq! — dedi \Elmurod\ uning qoʻlini qisib va eshikka qarab qoʻyib dedi: — Qayligʻing qani? — P. Tursun, Oʻqituvchi