sft. 1. Tinch turmaydigan, serharakat; shoʻx.
Soytoʻpining ayollari xushroʻy, oʻynoqi boʻladi. — N. Qobil, Unutilgan sohillar
Maxsus mulozimlar oʻynoqi otni yetaklab keltirdilar. — Oybek, Navoiy
2. Koʻchma Yengil va yoqimli; shoʻx.
Bahorning oʻynoqi yellari.
Mashinaning darchasidan kirayotgan oʻynoqi shabada dillarni qitiqlaydi. — T. Rasulov, Marhamat
3. Zavq-shavq baxsh etadigan; shoʻx.
Safar-da hamrohlariga latifalar, oʻynoqi qoʻshiqlar aytib, kuldirib yuradi. — M. Osim, Elchilar
Bir ozdan soʻng Xorazmning oʻynoqi kuylari chalinib, shoʻx lazgi boshlandi. — J. Sharipov, Xorazm
4. koʻchma Oyogʻi yengil, suyuq.
— Pochchangning feʼli-atvorini bilasan-ku, oʻlguday yengil, oʻynoqi, — dedi Halima. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda
Jamshid bazmini qurdik denglar. Jonon j-ja oʻynoqiga oʻxshaydi, sizni ham ilib ketibdi-da! — S. Anorboyev, Oqsoy