Поиск

ot 1. Qurti yungli matolarni koʻrimsiz, yaroqsiz holga keltiruvchi, don yoki oʻsimliklarni nobud qiluvchi kichkina kapalak.

Yigit Muhammad Jamolning kuya yegan eski qorakoʻl papaxini qoziqdan olib, bint ustidan boshiga bostirib kiydi. — Oybek, Nur qidirib

Gilamni ham ado qilur kichik bir kuya. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

2. Narsalarning kuyishidan, yonishidan hosil boʻladigan mayda qora zarralar; qorakuya; qurum.

Qozonga yaqin yursang, kuyasi yuqar. — Maqol

— Kulimga tushganda, yuziga kuya surib, eshakka teskari mindirar edim-da, bozorning oʻrtasi bilan haydab, toʻppa-toʻgʻri qozining huzuriga olib borar edim, — dedi Xalfa. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Сказать? Язык сгорит. Смолчать? Душа сгорит.

— Aytsam tilim kuyadi, aytmasam — dilim jon aka!— dedi qori butun vujudi oʻrtanib ketayotganday toʻlgʻanib.— Men bu sirni shu chogʻgacha ichimda saqlab kelayotgan edim, endi aytmasam boʻlmaydi,

погов. я думаю (горюю) о своем сыне, а сын — о своем.

sft. kam qoʻll. Jonkuyar, gʻamxoʻr.

Yoshligimda yetimlik bilan oʻsdim, Menda hech yoʻq edi ichkuyar doʻstim. — Elat botir

sft. Biror ish, soha yoki kishi uchun jon kuydiruvchi, astoydil gʻayrat koʻrsatuvchi; gʻamxoʻr.

Mening jonkuyarlarim bor.

Respublika matbuotining jonkuyarlaridan biri boʻlgan Oʻlmas Aliyev Margʻilonda yashab, oʻz faoliyatini davom ettirmoqda. — X. Yodgorov, Hayot toʻlqinlari

Otadek mehribon qayda, Onadek gʻamguzor qayda? Bu yerlarda sarsonman, Ulardek jonkuyar qayda? — Oq olma, qizil olma.

ot Yoqilgʻining yonishidan hosil boʻladigan va qozon ostiga, tutun yoʻllariga oʻtirib qoladigan kuya; qurum.

Trubalarni qorakuyadan tozalamoq.

Uning chakkasi tilinib yorilgan, qon sizib oqib tushardi. Oʻzi boʻlsa, ustma-ust qorakuya bosardi. — M. Mansurov, Yombi