ot 1. Tar. Qishloq maʼmurlari, ruhoniylari, shuningdek, qishloqqa xizmat qiluvchilarga (masalan, mirob, podachi, sartarosh, tegirmonchi va shu kabilarga) dehqonlar tomonidan mahsulot, don bilan toʻlanadigan haq.
Bek-ku bu, yigitlari bilan kelibdi, yaxshilikka boʻlsin ishqilib. Kapsan olishga kelgandir-da. — A. Suyun, Olis tonglar
2. esk. Xirmon koʻtarilganda kambagʻallarga beriladigan sadaqa-siylov.
Eshak minib choʻlma-choʻl kapsan yiqqan chol hozirgi zamon Pobedasiga tushib yuripti. — I. Raxim, Olovkor
Oʻzi toʻngʻizdan toʻq, tagʻin sendan kapsan olar emish, voy kapsan yegan tishingga — A. Qodiriy, Obid ketmon
3. tar. Bozorda sotilgan gʻalladan olingan haq.
Shokirjonni “saxiy yigit” deyishadi. Oʻzi topgan kapsan va choʻtal-larning qoq yarmini boshliqlarga beradi. — Mushtum