sft. 1. ayn. Jahldor.
Jahlli kishi.
2. Gʻazabli, gʻazab bilan toʻla, gʻazabnok.
Jahlli odam
— Ha, bu yoqqa qarang! — chaqirdi Mastura jahlli ovoz bilan. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
По запросу «JAHLLI» — результатов: 6
sft. 1. ayn. Jahldor.
Jahlli kishi.
2. Gʻazabli, gʻazab bilan toʻla, gʻazabnok.
Jahlli odam
— Ha, bu yoqqa qarang! — chaqirdi Mastura jahlli ovoz bilan. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
ot Jahli, achchigʻi tezlik; oʻzini tuta olmaslik xususiyati.
Qayna-taning butun vujudi hukmronlik va badjahllik bilan toʻlib-toshgan edi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
Shunaqa odamlar boʻladi. Oʻzining odamgarchiligidan iymangandek, uni yuzaki badjahllik, qoʻpollik yoki sergaplik bilan niqoblashga urinadi. — A. Muxtor, Chinor
ot ayn. Jahldorlik.
qarang jahlli
zinhor-bazinhor rvsh. Sira ham, aslo-aslo. Majdiddin jahlli tovush bilan gapirdi: — Siz bu soʻzni ikkinchi dafʼa zinhor-bazinhor ogʻzingizdan chiqarmang. Oybek, Navoiy
zardali Jahlli, jahli tez, serzarda. Boʻta shu topda Sodiq tarangning zardali yuzini koʻz oldiga keltirgan edi. S. Ahmad, Hukm Jahl yoki gʻazabni ifodalaydigan, jahl aral