Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 1 словарях
sft. 1. Harorati bor, issiq.
Quyosh oʻzining haroratli nurlarini ayamay sochardi. — Gazetadan
Gulnor haroratli qoʻllari bilan uning yuzini siladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Hissiy, ruhiy taftli, koʻtarinki ruxdagi; joʻshqin.
Oysanamning chehrasi yorishib koʻzlaridan u yoshdagi qizlargagina xos haroratli joziba uchqunlandi. — M. Xayrullayev, Qoʻshnilar
Hayotxon Gʻulomjonning haroratli soʻzlarini, ishq taronasini eshitayotgandek, berilib eshitdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.