fl. 1. s. t. Egilmay, tik boʻlib turmoq, qaqqaymoq.
Shudgor oʻrtasida bitta simyogʻoch gʻoʻdayib turibdi.
Buncha gʻoʻdayasiz, sal egiling, qulogʻingizga aytaman — Guldasta
Qamchinbek ham koʻcha oʻrtasida gʻoʻdayib turaverib charchadi. — Mirmuhsin, Supurgiga sajda
2. koʻchma Gaplashmay, ish yoki suhbatga aralashmay turmoq; serraymoq.
Aʼzam [Nafisaning] salomiga ham alik olmasdan, gaping boʻlsa gapiraver, ikkala qulogʻim senda, degandek gʻoʻdayib turdi. Shuhrat, — Jannat qidirganlar
— Biror narsani ushlab tursangiz boʻlmaydimi, gʻoʻdayib turmay, — dedi zarda bilan. — T. Ashurov, Oq ot
3. koʻchma Oʻzini kibr-havoli tutmoq; kekkaymoq.
Dimogʻdorlik, gʻoʻdayish kabi illatlar ularning kasbi. Podshoh saroyi bunday odamlarga toʻlib yotibdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Hafiza erkak kishining avval qoʻl uzatishi nojoʻya ekanini bilsa ham va kelib-kelib shu odamdan madaniyat talab etamanmi, axir u xodadek gʻoʻdayib oʻsgan-ku, dedi-da qoʻl uzatdi. — Mirmuhsin, Umid