По запросу «GÜR» — результатов: 125
Birdan boshlangan shiddatli harakat va undan chiqadigan tovush haqida.
Qushlar gur etib uchdi. Gur etib yonmoq. Gur etib kulib yubormoq.
Hamma gur etib oʻrnidan turib, taʼzim qilganicha qotib qoldi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
1. Kuluçka.KURK
2. Erkek hindi.KURKA
taq. s. Zarb bilan urish, urilish natijasida chiqadigan boʻgʻiq ovoz.
Ogʻilxona tarafda bir nimaning gurs etib yerga yiqilib, xirillay boshlagani eshitildi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
Allaqayda koʻtarma kranning chiyillagani, soʻng gurs etib toʻxtagani eshitildi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
/'gʊru:; US ge'ru:/
n [C] 1. guru (Hindlar dinida ruhiy ustoz yoki yoʻlboshchi)
2. hurmatli va maslahatiga quloq solinadigan odam
Silah olarak kullanılan saplı ağır topuz.GURZI, CHOʻQMOR
арабскийكلاوى, KalaawiyрусскийпочкианглийскийKidney
СЕРСОҚОЛ Gür ve geniş sakallı.
GÜR Яхши ўсган, дуркун, бўлали.
ШОП МЎЙЛОВ (Bıyık için) Gür ve uzun.
ГУЛДУРОС (овоз) Kalın, tok ve gür (ses).
БАҚИРМОҚ 1. (İnsan) Yüksek ve gür ses çıkarmak.
ПИЧАНЗОР, ЎТЗОР Üzerinde gür ot biten düz ve nemli yer.
qoʻy terisidan qilingan katta telpak
