sft. 1. Bosigʻliq, bosilgan; ezilgan; pachaq boʻlgan.
2. Chekkaga yoki peshonaga tushirilgan (bosh kiyimi, doʻppi haqida).
Beqasam toʻn, qoʻsh shohi qiyiq, Tus doʻppisi manglayda bosiq. — Oybek
3. Oʻzini tuta biladigan, ogʻir, vazmin; sipo.
Oʻshalarning gapi gap. Senam, ukam, lovullab ketmagin-da. Ha, bosiq boʻl! — S. Anorboyev, Oqsoy
Mirjalil oʻttiz yetti yoshlarga kirgan, ancha bosiq, ogʻir yigit. — Mirmuhsin, Hikoya va qissalar
Tilak pochcham bosiq yigit. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Oysanam — bosiq tabiatli, kamgap, iffatli juvon. — M. Xayrullayev, Tilla marjon
4. Bosinqi, vazmin; salmoqli, salmoq-dor.
Bosiq, lekin taʼsirchan soʻzlamoqda edi. — Sharq yulduzi
Ahmad oʻspirinlar tomonga oʻgirildi. Bosiq ovoz bilan gapirdi. — F. Musajonov, Himmat
Zargarovning parishonligini payqagan Ziyoda shoʻxlikni qoʻyib, bosiqqina xayrlashdi. — A. Muxtor, Asarlar
5. Yapasqi, yalpoq; puchuq.
Burnini jiyirganida qalin labi bosiq burniga tegay deb ketadi. — Mushtum
- Bosigʻi bilan Vazminlik, bosiqlik bilan; tushuntirib, yotigʻi bilan. Valijon aka keyin bosigʻi bilan gapirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha— Matqovul aka, men non toparmikanman deb, qorin gʻamida maktab ochganim yoʻq, — dedi u bosigʻi bilan. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha