sft. 1. Parda tutilmagan, pardasiz; niqobsiz, ochiq.
Beparda oyna.
Senday qizlar hozir koʻcha-koʻylarda Yor tanlaydi yurib ochiq, beparda. — H. Olimjon
2. koʻchma salb. Ochiqdan-ochiq, qoʻpol ravishda aytilgan, behayolarcha, pardasiz.
Beparda gap.
Doimo beparda soʻz xalq ichra aytur beibo, Boʻlmagay deb qoʻrqaman nogoh sangsor avliyo. — Muqimiy
Elomonovga hali hech bir ayol bunday beparda gapirmagan edi, gʻalati boʻlib ketdi, jahllandi. — M. M. Doʻst, Galatepa qissalari
3. mus. Parda bogʻlanmagan yoki pardasiz (cholgʻu asbobi haqida).