Қидирув

от 1. Ётадиган жой, ўрин, хона.

Ётоғинг бўлсин гулдек, Ўзинг тур ёруғ кундек. — Қ. Муҳаммадий

Кулди гўзал тонгнинг юзи, Қушлар турди ётоғидан. — Ғайратий

2. Ташкилот, муассаса ёки ўқув юртининг ўз ходимлари, ўқувчи ва талабалари учун қурган ва улар яшайдиган бино.

Улар ётоққа боришди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ўлмас ихтиёрсиз қулоғини ушлаб, секин ётоққа томон бурилган эди, Мурод тўхтатди. — А. Қаҳҳор, Йиллар

от Бир ётоқда бирга яшовчи, бирга яшаган.

Борди-ю, мулла Бозор у сирларни ўзининг ётоқдоши ва бирдан-бир яқин дўсти бўлган мулла Туробга айтган бўлса-чи? — С. Айний, Эсдаликлар

Ўз фикрларини ётоқдош дўстлари билан ўртоқлашган эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

от 1. Ётадиган хона.

У [Раҳим] трубкани қўйиб, ётоқхонага кирди. — У. Умарбеков, Ёз ёмғири

2. айн. Ётоқ 2.

Ғулом копток қилиб ўралган этагини осмонга отиб, ётоқхонага кириб кетди. — М. Ҳазратқулов, Журъат

Шофёр алламаҳалда мени ётоқхонага олиб бориб қўйди. — С. Сиёев, Ёруғлик

фл. Кўп ётмоқ (ҳайвонлар ҳақида).

фл. айн. Ётоқчиламоқ.

фл. Ётоқламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Ётоқиламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. 1. Оғир юк, узоқ ёʻл юришдан ҳориб, ҳадеб ётавермоқ, тез-тез ётмоқ.

От ётоқчилади.

2. кўчма Ишламасдан ўзини турли томонга урмоқ.

Шофёрмисан, ишинг — рул бураш, хўжайиннинг буюрганини қилиш. Қирчанғи отдек ўзингни у ёқ-бу ёққа ташлайсан, ётоқчилайсан. — М. Мансуров, Ёмби