«хўрлик» бўйича 100 та натижа
от Хорланиш; камситилиш.
Бошимизга тушган неки кулфат бўлса, бадбахтлик, зулм, хорлик бўлса, бари шундан, нафсимиздан. — С. Сиёев, Ёруғлик
сфт. 1. Бееътибор; камситилган, таҳқирланган.
Очман! Яланғочман! Хорман! Сиз у деб сўкасиз, бу деб сўкасиз, бас-да шунча хўрланганим! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Ночор аҳволга тушган; ғоят қашшоқ.
Ҳунар — зар, ҳунарсиз — хор. — Мақол
Ҳунарли эл хор бўлмас. — Мақол
3. Беқадр, қиммати тушган.
Бозорда мевалар хор.
от айн. Хор-зорлик.
Сиддиқжоннинг онаси Хадича хола умрини хорлик-зорлик тортиб ўтказган ҳамма кишилардай тез қариган, лекин ҳамма қишлоқ қарияларидай кексаликка сўз бермайдиган, ғайратли, тетик эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
погов. кто здоров, тот не знает унижения.
Лень горькою обидой кончается.
погов. насилие кончается плохо, насилие приводит к бедствию
погов. лень наводит на бедность, полениться, так и хлеба лишиться, ≈ лень — мать всех пороков.
сфт. Овқатни танламай кўп ейдиган, серовқат.
— Хотининг хўра бўлса — урди худо, молинг хўра бўлса — берди худо, деб шуни айтар экан-да! — луқма ташлади Шерали. — М. Муҳамедов, Қаҳрамон изидан
— Оббо, мени сиз ҳам хўра деб атайсиз. Аслида ўлгудек чимхўрман! — деди Гўппонбой. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
от 1. Ейиш мумкин бўлган нарса; емиш, овқат.
Ақлли одам қиш ғамини ёз ер, Кеча бўлса, хўрагини оз ер. — Мақол
Дастурхонда турфа ноз-неъматлар — хўраклар: палов, нишолда, ҳолва — Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади
Яқинларда табибларга кўрсатган эдим, қонингиз оз, қимиз ичинг, хўрак олдидан майиз истеъмол қилинг, деб кенгаш бердилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Мол, ҳайвон, парранда овқати (ем, дон ва шу кабилар).
Кўйга хўрак бермоқ.
— Нега хўракка териб ташлаган бездек бўзрайиб турибсан? — деди Мавлон. — Б. Раҳмонов, Мардлар қиссаси
3. с. т. Хўра.
от Гуручли суюқ овқат; мастава.
Ниҳоят, тушга яқин ойиси қилиб берган аччиқ хўрдани ичиб, бир оз ўзига келди — П. Қодиров, Уч илдиз
Шоқосим қаердадир пишириб берган серқатиқ хўрда ошдан у [Гулнор] ярим коса ичди. — Ойбек, Танланган асарлар
от 1. Бирор нарсадан холи, озод, бўш (одам ҳақида).
Ўртоқ Мансур, мени шу ишдан хориж қилиб қўйиш яхши бўлар эдими, дейман. — З. Саид, Н. Сафаров, Тарих тилга кирди
2. Хорижий мамлакат; чет эл.
Нонуштадан кейин хорижда ишлаган, кулранг дипломат кўтарган бир киши кириб келди. — Н. Аминов, Қалтис хато
от 1. Хонаки товуқларнинг ва баъзи товуқсимонларнинг эркаги.
Бабақ хўроз. Урушқоқ хўроз.
Қўноқдаги хўроз чўзиб-чўзиб қичқирди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
2. кўчма С. т. Танти; мард.
Хўроз йигит.
Тантибойваччаникига борамиз эртага Жуда хўроз одам. Кўрсангиз, ўзингиз ҳам ҳайрон қоласиз. — Ойбек, Танланган асарлар
— Ғанивой жуда бопта иш қипти, бунақа ишни йигитнинг хўрози қилади, — деди Бургут. — С. Аҳмад, Чўл бургути
Khorug.
zúrááti jelinetuģın, jew ushın arnawlı egiletuģın
Khoresm.
от Наъматакнинг сариқ очиладиган бир тури.
от Хорватияда яшовчи халқ, миллат номи.
от Ҳар турли хас, хас-чўп, хас-хашак.
тақл. с.: Хўр-хўр ичмоқ Шовқин чиқариб, қаттиқ ҳўпламоқ, хўриллатиб ичмоқ.
Қодир дераза олдида тик турганча, шиша банкадан хўр-хўр қатиқ ичарди. — Э. Усмонов, Ёлқин.
рвш. 1. Оғир, аянчли аҳволга тушган; таҳқирланган.
Сув келтирган хор-зору кўза синдирган азиз. — Мақол
Ҳеч кимга хор-зор бўлмай, деб тиришиб-тирмашиб ётибман. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Ўта қашшоқ, муҳтож.
Кўрпа-ёстиғини орқалаб, хор-зор юрган одамларнинг саноғи ёʻқ. — Ойбек, Танланган асарлар
