Oʻrta Osiyoda xalq seleksiyasida yaratilgan uzum navi.
Oq kishmish, qora, oq chillaki, charos va bayon shirin, sohibi hamda kattaqoʻrgʻoni kabi rang-barang shigʻil-shigʻil boshlar koʻzlarni qamashtirgudek serhosil. — N. Safarov, Olovli izlar
Поиск
По запросу «sohibi» — результатов: 10
Фильтр
Тип словаря
С языка
Словарные статьи
10
Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot 1. Egalik qiluvchi; ega.
Uy sohibi.
Orol dengizining janubidagi shu bepoyon choʻllarning sohibi boʻlgan koʻchmanchi massagetlar kelin kutmoqda. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
Quvurlarni almashtirib olishdan xonadon sohiblari voz kechdilar. — Gazetadan
2. Biror ilm-hunar yoki xislat, fazilatni egallagan.
[Qozi:] Yana oʻzingiz sohibi aqlsiz. — Hamza, Tanlangan asarlar
Shu tarz-da bu serqirra faoliyat sohibining merosi sheʼrlar, doston va manzumalar, hikoya va povestlar, ocherk va publitsistik asarlardan iboratdir. — Gʻ. Gʻulom, Tanlangan asarlar
3. Sohib (erkaklar ismi).
- Sohibi davlat Davlat egasi, badavlat, davlatmand.
- Sohibi toj Toj egasi, tojdor (shohlar, podshohlar haqida).
- Sohib(i) karomat Karomat qiluvchi, karomatli; moʻjizakor. Odamlar Sulton devonani otashnafas vali deb maqtashar edi. Oʻsha nodon, aldangan kishilarning maqtab yurgan sohibi karomati, bir aljillab oʻtirgan bangi ekan. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
- Qalam sohibi yoki sohib qalam Qalam tebratuvchi; yozuvchi. Seni yaxshi taniyman-ku! Sen — sohib qalam, sen — shoirsan. — A. Oripov
Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot 1. Egalik qiluvchi ayol, sohib ayol.
Uy sohibasi. Xush ovoz sohibasi.
2. Sohiba (xotin-qizlar ismi).
Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
sft. 1. Oʻz ishining ustasi; omilkor.
Sohibkor bogʻbon.
Dilbar Fargʻonadan sohibkor xalqim Har yili uzatar tonnalab meva. — A. Oripov, Yillar armoni
Paxtakor-u chorvador, pillakor-u gʻallakor, bogʻbon-u sohibkor — hammasining yuzi yorugʻ. — Saodat
2. Korxona egasi; ishbilarmon.
n dominion, sway
- sohiblik qilmoq rule (over), sway (over)
Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot 1. Goʻzal husn-jamol egasi; xushroʻy, barno, zebo.
Sohibjamol ayol.
Xotinining yuziga tik qarashga chogʻlandi-yu, ammo qani endi u malak, u bargi karam koʻylakli sohibjamol koʻz oldidan ketsa. — M. Mansurov, Yombi
Roʻmolini labga bosib Sohibjamol kuladi. — Yoshlik
2. Sohibjamol (xotin-qizlar ismi)
Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 1 словарях
ot 1. Astrologiya va afsonalarda: Zuhra va Mushtariy yoki Zuhra va Quyoshning ekliptika davrining maʼlum bir darajasida toʻqnash kelish vaqti (qiron)da tugʻilgan bola (bunday bolaning baxtli, gʻolib, muzaffar va ulugʻ martabali boʻlishi bashorat qilingan).
Yovni yakson eting, sohibqironlar, Mangu omonlikda oʻtsin naslimiz! — Gʻ. Gʻulom, Tanlangan asarlar
2. Sharq mamlakatlarida: qudratli hukmdor, jahongir unvoni.
3. Amir Temurning sharafli unvoni.
Sohibqiron bobomiz Samarqandda goʻzal bogʻlar bunyod etgan. — Gazetadan
baģmanshılıq, júzim, miywe jetistiriw menen shuģıllanıw
ot Boshqara biladigan, idora qila oladigan, tadbirkor, uddaburon; chaqqon, epchil.
ot Karomat egasi.