По запросу «qit» — результатов: 165
Yerning dengiz va okeanlar qismi bilan qurshalgan oltita alohida qismlaridan har biri.KITA
ot Teriga, badanga biror narsaning tegishi, qitiqlashi tufayli yuzaga keladigan asabiy sezgi.
Qitigʻi tez odam. Qitigʻi yoʻq odam,
Begimxonning qitigʻi zoʻrligidan oʻzini tutolmay voy! deb yoniga tashlandi. — I. Raxim, Chin muhabbat
Buvasining bir tutamgina soqoli yuziga tegib, [bolaning] qitigʻini keltirib kuldirardi. — S. Anorboyev, Oqsoy
taql. s. Quruq narsalarni tirnaganda, bir-biriga ishqaganda, kemirganda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.
rvsh. 1. Juda oz, ozgina, jinday.
Qitday mizgʻib olmoq. Oyoqlarida qitday madori yoʻq.
Gulsumbibi uyda qitday oʻtin, qitday koʻmir yoʻqligini soʻzladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. s. t. (asosan, takror holda — qitday-qitday). Spirtli ichimlikni bildiradi.
Bir safar Hoshimjon qitdayni otib keldi-da, yana yoʻlini toʻsdi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
sft. Asabga, gʻashga tegadigan qiliq, xatti-harakatlar qiluvchi, qildan qiyiq axtarib, kovlashtirish bilan shugʻullanib yuruvchi.
Kim buni bedazorga qoʻyib yuboryapti, deb yursam, sen ekansan-da, tirrancha! Mushtday holingdan otangga oʻxshab muncha qitmir boʻlmasang?! — Yoshlik
Bu safar u har narsadan bir illat qidiradigan ayrim qitmir odamlar timsolini yaratdi. — M. Yahyoyev, Ham kuldirib, ham oʻynatib
ot s. t. Qittay, ozgina.
ayn. Qitday.
Qittay suv. Qittay tuz. Qittay ichmoq. Qittay mizgʻib olmoq.
Osmon tiniq, koʻm-koʻk shishaday, Qittay bulut yoʻq. — H. Olimjon
qıtıqlı, qıtıqshıl
ot 1. Qitmir ekanlik.
[Shokirvoyning] Oddiy muomalasi ham dagʻallik, ming xil kesatiq. Buning ustiga qitmirligini ayting. — A. Muhiddin, Zeboning sevgisi
2. Qitmir odamlarga xos ish, xatti-harakat, qiliq.
U kovlashtirish, boshqalarning muvaffaqiyatidan ranjish barobarida, qitmirlik, fitnalik qilardi. — Mirmuhsin, Umid
Boʻriyev Samandarovning qitmirlik qilib, resurslar haqida maʼlumot bermaslikka uringanini payqadi. — A. Muxtor, Tugʻilish
Bir nechta qitʼalarga aloqador; bir nechta qitʼa oʻrtasidagi.
Qitʼalararo musobaqalar.
fl. ayn. Qitirlamoq.
fl. 1. Teriga, badanga tegib yoki tegizib, kulgi qistatmoq.
Bir-birini qitiqlab, hiringlashgan qizlar Nozikning soʻziga quloq solmadilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. fiziol. Qoʻzgʻatmoq, uygʻotmoq, taʼsir qilmoq (asabni, organizmni, ayrim aʼzoni).
Nerv uchlarini qitiqlamoq.
Ular [oziq moddalar] yetarli boʻlsa, toʻqlik markazi qitiqlanib, ishtaha boʻgʻiladi, kamayib ketganida esa ochlik markazi qitiqlanib, ishtaha ochiladi. — Fan va turmush
3. koʻchma Bezovta qilmoq, qoʻzgʻatmoq, kuchaytirmoq.
Qovurilayotgan kabob hidi dimogʻni qitiqlaydi. — Y. Muqimov, Qutlugʻ qadam
Bu gaplar kishilarning mudragan ruhlarini qitiqladi — P. Tursun, Oʻqituvchi
Xushboʻy yellar bilan dillar zavqini Qitiqlar orombaxsh, sevikli bahor. — X. Rasul.
4. koʻchma Gʻashini yoki achchigʻini keltirmoq, zardasini qaynatmoq.
Salimxonning kelishmagan tovushi uni qitiqladi va u ham qoʻshila boshladi. — A. Qahhor, Sarob
fl. Qitir -qitir ovoz chiqarmoq.
Qalami yengil qitirlab, chiroyli harflar tushirmoqda. — Oybek, Navoiy
Nahotki ular shunchalik makkor! deb koʻnglidan oʻtkazdi xotin va yotoq eshigidan qitirlagan ovoz eshitib, betinchlandi. — Shuhrat, Shinelli yillar
fl. Qitiqlamoq feʼlining majhul nisbati.
ot 1. Qitiqlamoq feʼlidan sifatdosh.
Havoni qovurilgan goʻsht bilan koʻkpiyozning ishtahani qitiqlovchi oʻtkir boʻyi tutdi. — O. Yoqubov, Tilla uzuk
2. koʻchma Qoʻzgʻatadigan, bezovta qiladigan.
3. ayn. Qitiqlagich.
fl. Qitirlamoq feʼlining orttirma nisbati.
fl. Qitiqlamoq feʼlining birgalik va oʻzlik nisbati.
fl. Qitmirlamoq feʼlining majhul nisbati.
fl. Qitmirlamoq feʼlining birgalik nisbati.
