fl.
1.
Sekin-asta yoki gʻimir-gʻimir harakat qilmoq, u yon-bu yon borib-kelib, silkinib turmoq; tebranmoq.
Shamol boʻlmasa, daraxtning boshi qimirlamaydi. — Maqol
Qurbon ota choʻkka tushgan, ikki qoʻli tizzasida, xuddi surat oldirayotganday hech qimirlamaydi. — A. Qahhor, Toʻy
Shu vaqt taxmonga osilgan kirpoʻsh oʻz-oʻzidan qimirlaganday boʻldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Umurzoq ota ana shu xayollar bilan ekan, ikki qarmoq birin-ketin qimirlab qoldi. — H. Gʻulom, Mashʼal
2.
Joyidan qoʻzgʻalmoq, jilmoq, siljimoq, nari ketmoq.
Shu joydan qimirlama. Bemor oldida qimirlamay oʻtirmoq.
Gʻir etgan shamol yoʻq, ot-arava koʻtargan chang, havoda uzoq vaqt qimirlamay turib qolar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3.
Koʻchma Ish, harakatda boʻlmoq, chalishmoq; yurmoq.
Tezroq qimirlang, kech qolyapmiz. Qimirlagan qir oshar. — Maqol
Yigirma uchta mashinamiz boʻlsa-yu, shundan bor-yoʻgʻi toʻrttasi qimirlasa-ya! — Mushtum
4.
Biror ish-mashgʻulot bilan band boʻlmoq, shu tufayli kun kechirmoq, tirikchilik qilmoq.
Rahmatlik buvam oʻlganlaridan keyin samovar oʻzimga qoldi. Yosh boʻlsam ham, choyxonada qimirlab turibman. — B. Rahmonov, Mardlar qissasi
Men ham, albatta, tek oʻtirmay, kuchim yetgancha qimirlab turibman. Qurt tutamiz. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Joni bor odam qimirlab turishi kerak — uning falsafasi shu. — H. Gʻulom, Mashʼal
Be-ye, menda poʻlat nima qiladi, taqsir. Eski taqalar, temir-tersaklar bilan zoʻrgʻa qimirlab turibmiz. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
