Қидирув

от 1. Қувонч, завқ, қойил қолиш каби ҳис-туйғуларни ифодалайди.

Оҳ,одамлар! Эсласам, қалбимни қувонч, руҳимни шодлик қучади. — Ж. Жабборов, Севинч ёшлари

Оҳ, бу ёқимли ҳид қаердан келди экан. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

Оҳ, гўзал жонон ҳаёт, сенда эрур озод киши. — З. Диёр

2. Соғиниш, интизорлик каби маъноларни ифодалайди.

— Кел, бир ўпай!— деди Абдуманноф. — Оҳ! Азиз оғайним! — А. Қаҳҳор, Оғайнилар

Баъзи вақтда унча-мунча пул ҳам сўраб оламан, Лекин чирт-пирт бўлиб, қўлдан учади-кетади. Оҳ, пул! Ойбек, — Танланган асарлар

— Оҳ, айланай, овсинжон, — деди бир жувон кулгидан ўзини тийиб, — кўзимиз довуччада бўлган замонлар қандоқ замонлар экан-а? — С. Зуннунова, Олов

3. Ачиниш, дард-алам, ҳасрат туйғусини ифодалайди.

Қани Гулнор? Қани жонони?— Оҳ, у ёʻқ. — Ойбек, Танланган асарлар

Оҳ, фалокат, падар лаънат! Шарманда қилдинг-ку охири! — Ҳамза, Танланган асарлар

4. Оғриқ, дард туйғусини ифодалайди.

/Заргаров дарров креслога ўтириб:] Оҳ! Воҳ! Суғур! Суғурсанг-чи! [Марасул омбурни чоғлаб:] Ҳозир Ҳозир. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

5. от взф. Дод-фиғон, нола, афғон, зорланиш.

Оҳ тортмоқ (урмоқ, чекмоқ).

Эй, телба кечмишнинг тилсиз гувоҳи, Тингланар қалбингдан йилларнинг оҳи. — Ғайратий

Танҳо ётар эдим бўм-бўш қирғоқда, Тепамда юлдузлар чекар эди оҳ. — А. Орипов, Йиллар армони

Саид Жалолхон ишонган тоғи хусусидаги бу хабарни эшитиб, оҳ тортди. — А. Қаҳҳор, Башорат

Оғриқ аламидан тинмай оҳ урарди. — Мирмуҳсин, Темур Малик

Overall Loudness Ratingрусчауровень общей громкостиўзбекчаумумий овоз баландлиги даражаси

эл. ом (электр қаршилигининг ўлчов бирлиги)

Кутилмаган воқеа ёки ҳодисадан таажжубланганликни ифодалайди. Маҳкам:

Салом алайкум. Оҳо, янги меҳмонлар-ку! — Т. Сафаров, Уйғониш

— Оҳо, агрономча, — деди Ҳамдам [Комилга] қошини чимириб, — далада роса пишибсан-ку. — Ҳ. Аҳмад, Ким ҳақ?

от 1. Чиройли қора кўзли кийик.

— Масалан, тоғлардаги оҳулар, ўрмондаги тўтилар, чамандаги булбуллар ҳам ёлғиз эмас, жуфт яшайдилар,— деди Анвар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Қўлини тортиб, яна юзига нарда қилди ва оҳу чаққонлиги билан йигит ёнидан ўтиб, шипиллаганича югуриб кетди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. кўчма. Нозик, сергак маҳбуба.

Хайр энди Қалбимда бир видо қолди, Хайр энди, сен кетдинг, бегуноҳ оҳу. — А.Орипов, Йиллар армони

Муҳаббатим, қайдасан, қалб ар-доғим, Жайрон кўзим, қирларда қолган оҳум. — М. Юсуф, Уйқудаги қиз

от Оҳактошни ўта юқори (900° дан ортиқ) температурада куйдиришдан, пиширишдан ҳосил бўладиган оқ модда; калций оксиди (қурилиш, металлургия, кимё саноати ва бошқалар соҳаларда кенг қўлланади).

Оҳак қоришмаси.

Қизлар кўпроқ дарахтларга оҳак суриш, супуриб тозалаш ишларини бажарардилар. — С. Зуннунова, Олов

Эртага ишдан қайтаётиб, оҳак ола келсангиз, катта меҳмонхонани бўшатиб, оқлаб олардик. — А. Мухтор, Кумуш тола

айн. Ўҳў И.

1. ўзбекчаОгаё АҚШ штатирусчаОгайо штат США

2. ўзбекчаОгаё д.русчар. Огайо

от 1. Ип, газлама ёки кийимга пардоз бериш ёки қотириш учун ишлатиладиган модда; крахмал.

2. Шундай модда билан янги нарсага, кийимга берилган ишлов, пардоз.

3. кўчма Обрў; ҳурмат.

Ори ёʻқнинг оҳори ёʻқ. — Мақол

айн. Оҳо.

Оҳ-ҳо, қиз бечоранинг ички дунёсини беш қўлдай билар экансиз-ку? — А. Мухтор, Туғилиш

от 1. Бир-бирига уланган, уйғунлашган ёқимли товушлар оқими.

Ариқдан майин оҳанг билан сув оқар. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

2. Турли товушларнинг маълум бир тартибда уйғунлашиб, мусиқий бутунлик ташкил этган бирикмасидан иборат мусиқа асари; куй.

Бу ашуланинг оҳанги жуда яхши экан!

Буларнинг [шеърларнинг] ҳаммаси деярли газетада босилар, баъзиларини болалар оҳангга солиб, саҳналарда ашула қилиб айтар эдилар. — А. Қаҳҳор, Сароб

3. Нутқда маънога қараб овознинг кўтарилиши ва пасайиши; интонация.

Буйруқ оҳанги, Сўроқ оҳанги. Тинч (босиқ) оҳангда сўзламоқ.

У

вақтларда мен шеърларнинг маъносини тўла тушунмасам ҳам, уларнинг ўқишдаги оҳанги мени завқлантирарди. — С. Айний, Эсдаликлар

Зиёдахон баъзи жумлаларни маъносига мос келмайдиган оҳангда ўқиб, тингловчиларга уқтира олмагани учун, ҳикоянинг давомини Иброҳимовнинг ўзи ўқиди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

4. Сўзловчининг ички ҳис-туйғуларини ифодалайдиган талаффуз услуби.

Аразлаган оҳангда сўзламоқ. Йиғламсираган оҳангда гапирмоқ.

Ойша хола қалбдан силқиб чиққан меҳрибон бир оҳангда гапирди. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар

Гулнор тўғрисида сўзлаганда, товушига сирли оҳанг берди. — Ойбек, Танланган асарлар

Кечир демоқчисиз, — деди Инобат майин, аламли оҳанг билан. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг

5. кўчма кам қўлл. Нарсаларнинг ўзаро қўшилишидаги мослик, уйғунлик.

Бўёқларнинг нафис оҳанги бениҳоят нозик товланар эди. — Ойбек, Навоий

от айн. Оҳ-афғон.

Бундан қутулиш учун оҳ-воҳ, йиғи-сиғи сира фойда бермайди. Қулчиликдан чиқмоқчи бўлсак, курашга бел боғлашимиз керак. — Ойбек, Танланган асарлар

от айн. Оҳ-афғон.

[Мамат:} Менинг оҳу зорларим бундай қулай фурсатларни келтирди. — Ҳамза, Паранжи сирлари

сфт. Таркибида оҳак бўлган, оҳак аралашган; оҳакдан қилинган.

сфт. 1. Аста, қаттиқ овоз чиқармасдан, секингина.

Оҳиста гапирмоқ. Деразани оҳиста ёпмоқ.

— Раҳмат Раҳимжон ака! —

деди Раъно секин. Деди-ю, энтикди, сўнгра чуқур нафас олиб, оҳиста такрорлади: — Катта раҳмат! — О. Ёқубов, Баҳор кунларидан бирида

Аваз уйғоқ эди, отаси билан оҳиста гаплашиб кираётган кишининг товушини эшитди-ю: Яна бир ҳамдард шекилли, деб шифтга қараб ётаверди. — С. Сиёев, Аваз

2. Шошмасдан, секин, аста; шов-шув кўтармасдан.

Раъно оҳистагина Анварнинг ёнига келиб, супага суянди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Умид киришда оҳиста у ёқ-бу ёққа қараб киргани билан, чиқишда мушукдек эпчиллик билан зинапоялардан тушди. — Мирмуҳсин, Умид

3. Билинар-билинмас, сал-пал, зўрға пайқаб оладиган даражада.

Кўзни оҳиста очиб, юммоқ. Бошни оҳиста чайқамоқ. Ой оҳиста силжимоқда.

Қайғуга ботган кўзларини юмиб, бошини оҳиста ирғади. — Саодат

Пастдан шоша-пиша чиқиб келаётган врачнинг шарпасини сезгач, хиёл қўзғалиб, оҳиста кўзини очди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

4. Ҳовлиқмасдан, босиқлик билан, ётиғи билан.

Воқеани оҳиста баён қилмоқ.

Сизга шундай вазифа юкланди: укангиз, синглингиз, хўш, яна ким бор — шуларга оҳиста тушунтирасиз, яъни улар Мирзакаримбой отамга араз қилмасинлар. — Ойбек, Танланган асарлар

5. Билдирмай, билинтирмай, ошкор қилмай, яширинча.

Оҳиста ишора қилмоқ.

Замира Очилнинг ўтли қарашларини аввалдан ҳис қилар, лекин уларда суқлик сезмас, аксинча, кўз-кўзга тушганда, йигит оҳиста кўзини олиб қочар ва уялиб, ўзини мумкин қадар тортиб юрар эди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Шийпон яқинига бориб, оҳиста мўраласам, каттакон гужум тагида Холчучук ўтирибди. — Саодат

6. Эҳтиётлик билан, авайлаб, астагина.

Ярани оҳиста боғламоқ. Беморни оҳиста ётқизмоқ.

Қайғу билан чарчаган қизнинг кўзлари юмила бошлади. Ёʻлчи унинг бошини кир ёстиққа оҳиста қўйди. — Ойбек, Танланган асарлар

Қамчи билан Мавлон ака Ботиралини оҳиста кўтариб, аравага олдилар. — \. Ғулом, Машъал

7. Тинч, осойишта.

Бу қишлоқда ҳаёт оҳиста ва бир маромда кечарди. — Шарқ юлдузи

8. Енгил, осонгина.

Самолёт оҳиста Андижон тупроғига қўнди. — Ёшлик

сфт. 1. Оҳор берилган, оҳорланган.

Оҳорли чит.

2. Оҳори кетмаган, тутилмаган; кийилмаган, янги.

Эрали бошида янгича гилам дўппи, эгнида оҳорли олача тўн кийиб келган эди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Тўхта холанинг ўзи ҳам оҳорли кўйлагини кийиб, оқ дока рўмолини ўраб олган. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

от айн. Оҳ-афғон.

Оҳ-нола қилмоқ.

Дадажон, раҳмингиз келмайдими? Биз сизни соғиниб, юракларимиз эзилди-ку, жон дадажон, деб қилган оҳ-у нолалари ёдига тушди. — Ҳамза, Танланган асарлар

сфт. Маълум бир оҳанг ёки куйга эга, маълум бир оҳанг, куй билан ифодаланадиган, чалинадиган, айтиладиган; оҳангдор.

Бир турли, бир оҳангли нафис, мусиқавий товушлар кишининг борлиқ вужудига, қон томирларига ажойиб бир ўзгариш берган эдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

от Мато оҳорловчи уста.

сфт. Оҳор берилмаган, пардозланмаган; крахмалланмаган.