verbrannt, (tagi olgan (ovqatni) angebrannt
Qidiruv
«kuygan» boʻyicha 58 ta natija
Filtr
Lugʻat maqolalari
58 ta · 1-sahifa / 3fl. 1. Alanga chiqarmay yonmoq.
Tutab kuyayotgan ot eti va terisining qoʻlansa hididan uning koʻngli behuzur boʻlib, boshi aylandi. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. Umuman, oʻt-olov olmoq; yonmoq; yonib ishdan chiqmoq.
Xalq aziz farzandlarining xunini undan talab qiladi; burnini yerga ishqab, vayron boʻlgan shaharlarini, kuyib kul boʻlgan qishloqlarini tiklab berishga majbur qiladi. — A. Qahhor, Ikkining biri
3. Ortiq darajada qizib (erib), ishdan chiqmoq (elektr asboblar haqida).
Lampochka kuyib qoldi. Dazmol kuyib qolibdi.
4. Ortiq darajada isib-qizimoq; harorati koʻtarilmoq.
— O-o, oftobda qolibsizlar-ku? — dedi u, xalqning oftobda kuyib turganligini endi koʻrganday. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Avgust oyi jaziramasi — kuyib yonar edi hamma yoq. — E. Rahimov.
5. Oʻt-olov yoki kuydiradigan narsa taʼsirida zararlanmoq, jarohatlanmoq (tirik organizm haqida).
Qaynoq suv toʻkilib, oyogʻi kuymoq. Olov sachrab, qoʻli kuymoq.
6. Quyosh issigʻi taʼsirida qurib-qovjirab ketmoq, nobud boʻlmoq (oʻsimliklar haqida).
Yana bir yili qattiq qurgʻoqchilik boʻlib, ekinlar kuyib ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
7. koʻchma Bekor boʻlmoq, behuda ketmoq; ajrab qolmoq.
Mehnatingiz kuymaydi. Unmaydi ham, kuymaydi ham. — Matal.
Boltaboy, ikki kun ishlab, darrov tabelchidan shikoyat qilayotibdi, deb oʻyladi shekilli, unga [Sidshjonga] tik qarab: — Nima qilishdi? Hech kimning haqi kuymaydi! — dedi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Bechora xotinlar boʻlsa, erlaridan bekitib yurgan pullarini daʼvo qilolmay, damlari ichlariga tushib, kuyib qola beradilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi
8. koʻchma Biron kimsa yoki narsadan zarar-ziyon koʻrmoq, yolchimay aziyat chekmoq.
Bu odamga qanday vazifa berishni oʻzlaringga havola qilamiz, lekin hosilot kengashiga rais qilsalaring, kuymaysizlar. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Toʻlagan ham koʻp ogʻaynilaridan kuygan, koʻplaridan alamzada ekan. — A. Qahhor, Ogʻaynilar
Koʻngli ochiq, sodda yigit ekansiz, men ham erdan kuyganman. — M. Ibrohimov, Yoʻlakdagi muhabbat
9. s. t. Xarj boʻlmoq, puli ketmoq.
Bunga sizning pulingiz kuyibdimi? Puli kuygan qalampir chaynabdi. — Maqol
10. koʻchma Alam qilmoq, alam qilib boʻgʻilmoq; qattiq xafa boʻlmoq, gʻam-alam chekmoq.
Uzi bilmaydi-yu, menga oʻrgatganiga kuyaman! — A. Qahhor, Sanʼatkor
Qoʻyinglar, chiroqlarim, soʻramanglar. Bizning koʻrganlarimiz qursin — eshitmanglar ham, kuymanglar ham. — P. Tursun, Oʻqituvchi
— Yoʻlchi oʻgʻlimning qoni qutlugʻ, uni yuzga, koʻzga surtish kerak, — chuqur xoʻrsinib davom etdi chol, — kuyma, qizim [dedi Unsinga]. — Oybek, Tanlangan asarlar.
11. koʻchma Qaygʻurmoq; achinmoq.
Men ketdim, endi senga kim kuyadi Ona shundoq boʻlar ekan! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Eshon tuni bilan uxlamay, qurʼon oʻqiydi. Oʻz taqdiri uchun kuyadi, xudoga nola qiladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
12. Alam-iztirob chekmoq.
Yor ishqida kuymoq.
Qoshing asli qoradir — oʻsma qoʻyganing yolgʻon, Sening uchun men kuygan — sening kuyganing yolgʻon. — Qoʻshiqlar
Lutfiniso kabi qadrdon bekasining oʻlimiga kuygan Yormat toʻyni tezroq oʻtkazish xususida ogʻiz ochmay qoʻydi. — Oybek, Tanlangan asarlar.
- Ichi kuymoq Baxillik yoki rashk hissi bilan xafa boʻlmoq, alam qilmoq. Yakkaxoʻjaliklar, yosh-yalang, ayollar va bolalar ish boshlangan yerga bordilar. Qiziqqanlar ham, hayron boʻlganlar ham, vahimaga tushgan va ichi kuyganlar ham ergashdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Oyogʻi kuygan tovuqdek
- Oxirati kuymoq
- Ogʻzi kuymoq
- Six ham kuymasin, kabob ham
- Uyi kuymoq Katta, jiddiy zarar koʻrmoq, xonavayron boʻlmoq. [Yusufbek hoji:] Azizbek bu kun sizlarga yaxshiligingizni oʻttiz ikki tanga soliq bilan qaytarmoqchi boʻldi Uying kuydi, musulmonlar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Yuragi kuymoq 1. Kuchli darajada chanqamoq. Oqsoqol parvo qilmay gapirdi: — Bay-bay Yurak kuyib ketdi. Qani, bir piyola muzdek suv olib chiqing-chi! — P. Tursun, Oʻqituvchi[Tojiboy Gulsumga:] Seni parvardigorim mening uchun yaratgan. Sening ishqingda yuragimning yarmisi kuyib ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
KUY ' ohang 1 . Yoʻlchi bir nafas taraddudlanib, boshha bir k u ö n i chaldi-da, .. (Oybek). Qadimgi turkiy tilda ham shunday maʼnoni va boshqa maʼnolarni anglatgan bu ot asli kög tarzida [Devon, III, 144: kög (yumshoq k bilan) 'sheʼrning vazni, oʻlchovi; kög 'ashulada ovozni baland-past qilish’ ..] talaffuz qilingan, keyinchalik g undoshi y undoshiga, ö unlisi oʻ unlisiga almashgan (ССТТН, II, 170); oʻzbek tilida ü unlisining yumshoqlik belgisi yoʻqolgan: kög > küy > kuy. Mahmud Koshgʻariy koʻp maʼnoli soʻz (hatto bir necha soʻz) sifa— tida talqin qilgan kög soʻzi DSda nimagadir xitoycha deb taʼkidlangan (311- bet)
1. Maʼlum musiqa asari, ashula, qoʻshiq hosil qiluvchi musiqiy tovushlar birligi; ohang
Quvnoq kuy. Mungli kuy. Yangi kuy yaratmoq. sht Yoʻlchi bir nafas taraddudlanib, boshqa bir kuyni chaldi-da, keyin nayni bolaga berdi — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Musiqa asariga oʻxshash ohang
Chumchuqlarning tinmay chiriq-chiriq sayrashlari ajoyib bir kuy hosil etgan — S. Zunnunova, Yangi direktor
посл.
(букв. когда истрачены деньги и горький перец съедобен), ≈ взял с сердцем, так и ешь с перцем
посл. (букв. обжегшись на молоке, дует на кислое молоко), ≈ обжегшись на молоке, будешь дуть и на воду, ≈ пуганая ворона куста боится.
Кто обжегся на молоке, тот и на кислое молоко дует.
Koʻchadan: «Arslonboy, xoʻ Arslonboy!» degan ovoz eshitildi. Uydagilarning hammasi allaqanday boʻlib ketishdi. «Ogʻzi kuygan odam, qatiqni puflab ichadi» degandek, hammaning hayolida dushman. С улицы послышался голос: «Арсланбай, эй Арсланбай!» Сидящие в доме как-то сразу все встревожились. Говорят, пуганый заяц и пенька боится, и поэтому все подумали, что это враг. — Ё. Шукуров, Қасос.
ot 1. Qurti yungli matolarni koʻrimsiz, yaroqsiz holga keltiruvchi, don yoki oʻsimliklarni nobud qiluvchi kichkina kapalak.
Yigit Muhammad Jamolning kuya yegan eski qorakoʻl papaxini qoziqdan olib, bint ustidan boshiga bostirib kiydi. — Oybek, Nur qidirib
Gilamni ham ado qilur kichik bir kuya. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
2. Narsalarning kuyishidan, yonishidan hosil boʻladigan mayda qora zarralar; qorakuya; qurum.
Qozonga yaqin yursang, kuyasi yuqar. — Maqol
— Kulimga tushganda, yuziga kuya surib, eshakka teskari mindirar edim-da, bozorning oʻrtasi bilan haydab, toʻppa-toʻgʻri qozining huzuriga olib borar edim, — dedi Xalfa. — P. Tursun, Oʻqituvchi
ruschaниз // нижний, нижестоящий, низовойinglizchalow // lower, bottom // subordinatefransuzchabas // inférieur, bas, d'aval, de basearabchaتَحْتٌ, سِفْلٌ, سَافِلٌ, سُفْلِيٌّ
Suya ulaşmak için toprağa kazılan derince çukur.QUDUQ
kúyik, kúygen
ot 1. Lochinsimonlar oilasiga mansub yirtqich qush.
Don oʻgʻrisi — yumronqoziqning shu qadar ding qulogʻi ham uni oʻtkir koʻz kuykaning hujumidan saqlab qololmagan. — Yo. Shukurov, Birinchi parvoz
2. s. t. Isqirt, iflos.
a melodious
ot 1. Qizning eri (qizning ota-onasi, aka va opasiga nisbatan).
— Yoʻq, oyi, hech nima kerak emas, — yana muloyim gapirdi qizi, — kuyovingizni joʻnataman, deb charchadim. — Oybek, Tanlangan asarlar
Fotiha oʻqilib, kuyov qayin onaga uzr aytdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Salimboyvachcha ildamlik bilan ularga yugurdi. Singlisidan ahvol soʻrab, kuyovining qoʻlini siqdi. — Oybek, Tanlangan asarlar.
2. Endi uylanadigan, uylanayotgan yoki yangi uylangan yigit (oʻz qayligʻiga, xotiniga nisbatan).
Xonzoda begim hozir yigirma yoshdalar shu vaqtgacha munosib kuyov uchramay, dogʻda edik. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Sen hali dengizni koʻrganing yoʻq, qizim! Xudo xohlasa, kuyoving bilan birga koʻrasan. — A. Qahhor, Xotinlar
Bular kelin bilan kuyov boʻlsa kerak. — S. Ahmad, Yulduz
3. Yangi uylangan yigitga qarindosh-urugʻ yoki yaqin kishilarining murojaat shakli.
Toʻladan kelgan, xushfeʼl Karimovich ham dastlabki kundan boshlab unga yoqib qolgan edi. — Kuyov, ishlar qalay? — soʻradi u, stoli ustidagi yarqirab turgan oynada qizil qalamni oʻynab. — Mirmuhsin, Umid
- Ich kuyov
1. Issız, sessiz ve göze çarpmayan (yer).PANA YER
2. Uğrak olmayan, içerlek, sapa (yer).TANHO JOY
KUYUK ' pishirilayotgan narsaning kuyish oqibatida hosil boʻlgan qismi'. Nonning k u yu g i horin ogʻritadi. Bu sifat qadimgi turkiy tilda 1 alanga (issiq) taʼsirida kuyib, isteʼmolga yaroqsiz (koʻmir) holiga yet-' maʼnosini anglatgan köy- feʼlidan (ДС, 312) —(ü)k qoʻshimchasi bilan yasalgan (Devon, III, 183); keyinchalik ö unlisi ü unlisiga almashgan (КРС, 461); oʻzbek tilida ü unlilarining yumshoqlik belgisi yoʻqol— gan: köy- + oʻk = köyük > küyoʻk > kuyuk. Bu sifat sifatlanmishsiz ishlatilishi oqibatida otga aylangan
1. Pishirilgan, qovurilgan narsaning kuygan joyi, kuygan qismi. shsh
Kuyuk kulcha
Kecha kechqurun Grasiano.. poʻchoq va non kuyuklari bilan qornini toʻygʻazdi — Yo. Shukurov, Grasiano
2. Kuyish natijasida hosil boʻlgan yara, jarohat; kuygan
Kurum bosgan devorlar tagida qulab yotgan kuyuk yogʻochlarni u yoq-bu yoqqa surib koʻrdi — H. Gʻulom, Mashʼal
Uning kuyuk sochsiz boshi, yarimta yuzi jizgʻanak boʻlib, shilvirab turar.. edi — Oybek, Quyosh qoraymas
3. ayn. kuyindi
Oftob tikkaga kelgan, yoʻl changi, yongʻin, kuyuk, dud isi tomoqlarimizni qaqratgan edi. A — Muxtor, Davr mening taqdirimda
Shabada kuyuk islarini ham tarqatib yubordi. A — Muxtor, Chinor
4. koʻchma s. t. Dogʻ-alam, dard-gʻam; alamli, kuygan
Har kuyukka koʻnar odamning boshi — "Goʻroʻgʻli"
Bolasini koʻrib, kuyuklari ketdi — "Yusuf va Ahmad"
Endi solma koʻp dogʻingni, Kuyuk jismim jon oʻrtar — Hamza
ot 1. kt. Ashula, qoʻshiq aytish bilan shugʻullanuvchi shaxs, ashulachi.
2. koʻchma Sanʼatning biror sohasida shaxs yoki narsani ulugʻlab tasvirlovchi; tashviq qiluvchi (shoir, yozuvchi, rassom haqida).
Adolat kuychisi.
Shu xususiyatlarning oʻziyoq shoirni suyukli va ardoqli xalq kuychisi martabasiga koʻtaradi. — OʻTA
Kim u yigʻlayotgan, Navoiymikan Va yo may kuychisi Xayyommikan, dod! — A. Oripov, Ruhim
n burning, combustion, firing
lay, put, place, set.
- ayb qoʻymoq accusation (charge)
- arizaga rezolyutsiya qoʻymoq endorse an application
- shart qoʻymoq lay down conditions
- oʻziga (oʻz oldiga) maqsad qilib qoʻymoq set oneself a target.
ruschaсолнце // солнечныйinglizchasun // sunnyfransuzchasoleil // de soleil, du soleil; solaire; ensoleilléarabchaشَمْسٌ
1. Hayvanların çoğunda, gövdenin art yanında bulunan, omurganın uzantısı olan uzun ve esnek organ.DUM
2. Bazı şeylerde kuyruğa benzeyen uzantı veya baş tarafın aksi yönünde kalan bölüm.NAVBAT