hɒg
1. н чўчқа
2. в
- hog it со'зл. ҳаддан зиёд кўп овқат емоқ
«ҳог» бўйича 55 та натижа
hɒg
1. н чўчқа
2. в
ʼhɒgməneɪ
шотландча Янги йил арафаси
ʼhɒgzhed
1. катта бочка
2. суюқлик ўлчов бирлиги (таҳминан 238 л)
1. бирор ишни пухта бажармоқ, (бирор нарсани) охирига етказмоқ
2. ҳар нарсага тайёр бўлмоқ.
хом ўйламоқ, муваффақияцизликка учрамоқ.
от Вақт, давр; пайт, кез, кун, он.
Тонг чоғи. Терим чоғи. Шу чоғ. Айни чоғда. Ёш чоғим — олтин чоғим. — Мақол
Йигитлик йилларим ёдимга келур, Зарафшон бўйларин ўйлаган чоғим. Ғ. Ғулом.қариган чоғимда бир замонлар беомон бой берилган вақтимнинг ҳам ҳиссасини чиқарсам, юзим ёруғ бўлса, деб ўйлайман. — М. М. Дўст, Лолазор
/əʼmju:z/
в [Т] 1. кулдирмоқ
2. вақтни чоғ ўтказмоқ
- amused :: amuse /ə'mju:z/ v [T] 1 kuldirmoq 2 vaqtni chog' o'tkazmoq - amused
мод. с. 1. Афтидан, шекилли.
Бу йил қурғоқчилик бўлади, чоғи. М. — М. Дўст, Лолазор
2. Тахминан; қарийб, чамаси; -га яқин. Икки минг чоғи одам,
Алланарса деб пичирлади. Чоғимда, ўша икки сатрни такрорлади. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади
от Шўрхок ерларда ўсадиган камбаргли ёввойи ўсимлик.
сфт. Тахминан, қарийб, деярли; чамасидаги.
Эллик чоғли аскар. Бир тонна чоғли юк.
У ни [секретарни] бирданига юз чоғли одам ўраб олди. — Шарқ юлдузи
Ўттиз чоғли эркак-аёллар йиғиштиринмоқда эдилар. — Э. Самандар, Дарёсини ёʻқотган қирғоқ
Çokluk.КЎПЛИК
от Кичиклик; торлик.
Аммо Яшинимиз жуссаси бу пўстинлар учун чоғлик қилиб қолди. — Н. Сафаров, Оловли излар
от 1. Бирор уста, мутахассис ёки олимдан ҳунар, касб, билим ўрганаётган (ўрганган)шахс (устозга нисбатан).
Шогирд тушмоқ. Уста кўрмаган шогирд ҳар мақомга ёʻрғалар. — Мақол
Ажабо, устознинг инсон қалбига солган ижод ишқи шогирднинг матонати билан қўшилса, мўжиза туғилар экан. — Гулдаста
Охунжон қизиқ — машҳур Юсуфжон қизиқ Шакаржоновнинг шогирдларидан бири. — Муштум
Шундай нуфузли олимнинг шогирди бўлиш унча-мунчага насиб қилмайди. — Ж. Абдуллахонов, Орият
Ҳар бир инсофли устод ўз муборак умрининг дурдона якунлари деб шогирдларини ҳисоблайди. — Ғ. Ғулом, Жаноби инсонлардан бири
2. Бирор кимсанинг иши ёки таълимотининг тарафдори, уни давом эттирувчи; мухлис, издош.
Ўзини олди-қочди саргузаштлар пири Анвар пошшонинг шогирди деб юрувчи, чиндан ҳам шу саёқ турк зобитининг мухлиси бўлган Комил афанди ҳар галгидай ўз устозига тақлид қилди. — Ҳ. Ғулом, Мангал
/'wɔ:t,hɒg/
н [К] йиртқич тўнғиз
1. Çoğulculukla ilgili olan.ПЛЮРАЛИСТ
2. Çoğulculuk yanlısı olan kimse.
ˈhedʒhɒg
н зоол.зоол. ўзбекчакирпи, типратиканрусчаёжик
ish awırıw
ўзбекчақизил дарахтрусчакрасное дерево
ўзбекчатўғрибурчакрусчапрямоугольник
от Стволи иккита бўлган, кетма-кет икки ўқ отиш мумкин бўлган, икки стволли (милтиқ ҳақида).
Шербек тўриққа устма-уст қамчи босди. Ёʻл-ёʻлакай қўшоғиз милтиқни бир қўлида ушлаганича елкасига қўйиб, отишга чоғлаб борди. — С. Анорбоев, Оқсой