gɔd
Xudo
- godchild [-tʃaıld] choʻqintirilgan oʻgʻil
- goddaughter [-'dɔ:tə] choʻqintirilgan qiz
По запросу «god» — результатов: 22
gɔd
Xudo
ot 1. Emadigan, koʻkrakdan ajratilmagan, odatda bir yoshgacha boʻlgan bola; chaqaloq.
Oilada tugʻilsa goʻdak, Unga suyib qoʻyarlar ism. — A. Oripov
Esli bolalar ham koʻrinmaydi. Goʻdaklar esa beshikda, daraxtlar orasidagi belanchaklarda uxlab yotishadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Voyaga yetmagan, ona suti ogʻzidan ketmagan bola, yosh bola.
Musulmonqul oʻzini mingboshi eʼlon qilib, aqlsiz bir goʻdakni xon koʻtarib, el yelkasiga mindi. — A. Qodiriy, Utgan kunlar
Oʻqituvchi yolgʻiz bilim bermaydi. U goʻdakni odam qiladi. — N. Safarov, Olovli izlar
3. koʻchma Yetarli turmush tajribasiga ega boʻlmagan, xom, gʻoʻr odam.
Baring goʻdak, hali nodon bolasan, Har ish qilsang ham, bitmagan, chalasan. — Ravshan
Dildor Aʼzamjonni koʻrdi-yu, Nizomjon koʻziga bir yosh bola, goʻdak boʻlib koʻrindi-qoʻydi. — S. Ahmad, Ufq
sft. ayn. Gʻudur.
ʼgɔdıs
maʼbuda
ʼgɔdləs
xudosiz, imonsiz
ot 1. Goʻdak holati, goʻdak yoshi; chaqaloqlik, juda yoshlik payti.
U [yigit] goʻdaklik yillarining unutib boʻlmas xotiralariga boy boʻlgan adir etaklari, soy boʻylari, sertuproq koʻchalar ogʻushida mast boʻlib borar edi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
2. koʻchma Goʻdaklarga, yosh bolalarga xos ish, xatti-harakat, qiliq.
Goʻdaklik qilmoq.
1. a child's, children's, childish, infantile
2. adv childly
↓ hochnäsig, hochmütig
fl. 1. s. t. Egilmay, tik boʻlib turmoq, qaqqaymoq.
Shudgor oʻrtasida bitta simyogʻoch gʻoʻdayib turibdi.
Buncha gʻoʻdayasiz, sal egiling, qulogʻingizga aytaman — Guldasta
Qamchinbek ham koʻcha oʻrtasida gʻoʻdayib turaverib charchadi. — Mirmuhsin, Supurgiga sajda
2. koʻchma Gaplashmay, ish yoki suhbatga aralashmay turmoq; serraymoq.
Aʼzam [Nafisaning] salomiga ham alik olmasdan, gaping boʻlsa gapiraver, ikkala qulogʻim senda, degandek gʻoʻdayib turdi. Shuhrat, — Jannat qidirganlar
— Biror narsani ushlab tursangiz boʻlmaydimi, gʻoʻdayib turmay, — dedi zarda bilan. — T. Ashurov, Oq ot
3. koʻchma Oʻzini kibr-havoli tutmoq; kekkaymoq.
Dimogʻdorlik, gʻoʻdayish kabi illatlar ularning kasbi. Podshoh saroyi bunday odamlarga toʻlib yotibdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Hafiza erkak kishining avval qoʻl uzatishi nojoʻya ekanini bilsa ham va kelib-kelib shu odamdan madaniyat talab etamanmi, axir u xodadek gʻoʻdayib oʻsgan-ku, dedi-da qoʻl uzatdi. — Mirmuhsin, Umid
a child's room
ʼgɔdfa:ðə
choʻqintiril ota
'gɔd,mʌðə
choʻqintirilgan ona
Xudo asrasin!
fl. ayn. Gʻudullamoq.
Shundan soʻng, gʻoʻdillab soʻkingan mahram belidagi uzun tumshuqli toʻpponchasini toʻgʻrilab qoʻydi-da, toʻda ichidan oʻng qanotga chiqib ketdi. — Mirmuhsin, Choʻri
fl. Gʻoʻdaymoq feʼlining orttirma nisbati.
qabriston.
tabiiy ofat.
yolgʻiz xudoga ayon.
xudoga shak keltirmoq
yolgʻiz xudoga ayon.