«гўштли» бўйича 10 та натижа
сфт. 1. айн. Гўштдор 1,2.
2. Ичида гўшти бор; гўшт солиб тайёрланган.
Гўштли сомса. Гўштли шўрва.
от 1. Тирик организмнинг мушак тўқималари; эт.
Томирларда қон қайнаб, кўзларда ўт чақнарди, мушак гўштлари пўлатдай қотиб кетган эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
2. Сўйилган жонивор танасининг овқат сифатида истеъмол қилинадиган қисми; эт.
Кўй гўшти. Товуқ гўшти. Қовурилган гўшт. Аҳмад Танбал чинни лагандаги гўштга энди қўл узатганда, эшик секин очилди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
3. Баъзи бир меваларнинг ейиладиган қисми, эти.
сфт. 1. Гўшти кўп, сергўшт, семиз.
Гўштдор одам
Зайнаб қисқа бўй, гўштдор ва оқ танли эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Сергўшт, эти қалин (баъзи мевалар ҳақида).
Гўштдор жийда. Гўштдор шафтоли.
сфт. 1. Ичида гўшти ёʻқ; гўшт солинмаган, бегўшт.
Гўшциз овқат.
Ёʻлчи катта товоқдаги гўшциз, қатиқсиз мошхўрдадан икки қошиққина ичди — Ойбек, Танланган асарлар
2. Гўшти, эти ёʻқ; ориқ, озғин.
Гўшциз қўли билан ушламоқ.
от Гўштни яхши кўрадиган, гўштни кўп истеъмол қиладиган.
Гўштхўр одам. Гўштхўр ҳайвонлар.
от Гўштни майда тўғраб, юпқа хамирга ўраб тандирда пишириладиган сомса.
от эск. спрт. Бадан тарбияси; кураш санъати.
Паҳлавон қалин лаблари билан сўзни аста ўлчаб кесиб, гўштгирлик илми ҳақида қизиқ маълумотлар берди. — Ойбек, Навоий
Мясо-молочная промышленность
погов. мясо без костей не бывает.
посл.ирон. ўзбекча(или ҳеч нарсани билмайман, ёғ-ёғидан кес)русча≈ губа не дура, язык не лопата, ≈ мы люди простые, едим пряники толстые.
