По запросу «eshon» — результатов: 14
ot Dindorlar orasida maʼlum obroʻ qozongan ruhoniy, din peshvosi.
Bu eshon birov bilan soʻzlashganda, oʻzini xuddi kimga qaysi jannatdan oʻrin berish toʻgʻrisida xudo bilan soʻzlashib kelganday tutardi. A. — Qahhor, Toʻy
ot (toʻgʻrisi eshon oyim).
ot Otasi eshon boʻlib oʻtgan, eshonlardan tarqagan shaxs, eshon bolasi, avlodi.
— Oʻzimiz toshkentlik boʻlamiz, eshonzodalardanmiz, madrasa koʻrgan mulloyi zabardastlardan boʻlamiz, — dedi domla. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
ot Eshonlarga qoʻl bergan, ularga sigʻinuvchi, oʻtaketgan dindor kishi.
погов.ирон. у ишана пять желудков, и один из них всегда пуст, у попа глаза завидущие, руки загребущие.
/feɪt/
n [C,U] taqdir, qismat, tole, peshona :: fate /feɪt/ n [C,U] taqdir, qismat, tole, peshona
adj ʼfeɪtɪd
adj 'feɪtɪd
ot 1. anat. Yuzning qoshdan sochgacha boʻlgan qismi, manglay.
Keng peshona. Peshona suyagi.
Bu gaplardan hasharchilar qotib-qotib kulishardi. Razzoq buqachi peshonasini uqalab, terga pishib, indamay oʻtirardi. — S. Ahmad, Jimjitlik
Ikromjon ter bosgan peshonalarini, boʻyinlarini qiyigʻi bilan artarkan, Azizxon tarafga bir qarab qoʻydi. — S. Ahmad, Ufq
2. koʻchma Diniy tasavvurlarga koʻra: qismat, taqdir.
Nahot peshonamga toabad tobelik, qullik maqomi bitilgan boʻlsa. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
3. s. t. Bisot, budu shud, bor-yoʻgʻi.
Peshonaginamizda bittagina-da, oʻrgilay, bittagina. — S. Ahmad, Ufq
Peshonamda bitta oʻgʻil, yonimda yursin, deb turib oldi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
rvsh. 1. Darveshlarga xos boʻlgan, darveshlarnikiga oʻxshagan; darveshlarcha.
Uning burushqoq mahsisidan boshlab oddiy sallasiga qadar darveshona edi. — Oybek, Navoiy
Gʻaribiy dunyo ishlaridan qoʻl yuvib, Samarqandda darveshona umr kechirardi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
2. ot Etn. Koʻpincha bahor faslida qishloqlarda va shahar mahallalarida ayni hududlar aholisidan toʻplangan pul yoki oziq-ovqat hisobiga oʻtkaziladigan xayriya marosimi.
ot ayn. Peshonaband 1.
Sora kampir yelkasiga tushib ketgan koʻk shtapel peshonabogʻini boshiga tortgandi, u bilan barobar sochi uchidagi choʻlpilari ham shiqirlab, yuqoriga koʻtarildi. — Yoshlik
Xolaning peshonabogʻi ostidan oq kulrang sochlari chiqib turar, koʻz atrofi, boʻynida ajinlar quyuqlashganday edi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
sft. Peshonasi bir oz boʻrtib chiqqan.
Eshik oldidagi karavotda oltmish besh yoshlardagi doʻngpeshona, jussasi kichkina, oq-sariq qariya, koʻzlari maʼnosiz javdiragancha oʻtirardi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi
mańlayğa oralatuğın baw
sft. ayn. Peshonasi shoʻr
Bu shoʻrpeshonalarga rahm qiluvchi, ularga kiyim-bosh berguvchi, ulardan hol soʻraguvchi yoʻq edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
ot Doʻng peshona, shunday peshonali odam.
