Qidiruv

ot Qari er kishi; qariya; keksa, moʻysafid.

Nuroniy chol. Donishmand chol.

Goʻyo ajin ketdi qari betidan, Yashargandek boʻldi, tetiklandi chol. — H. Olimjon

Boyagi yogʻoch va bordonlar orqasidan oltmish yoshlardagi bir chol arava minib chiqdi. — A. Qahhor, Qoʻsh-chinor chiroqlari

taql. s. Narsalarning suvga urilishi, boʻsa olish va shu kabilar harakatlardan hosil boʻladigan tovushlarni bildiradi.

Hovuzda kichik baliqcha choʻlp sakrab, kumush biqinini koʻrsatdi-da, suv yuzida halqachalar qoldirib ketdi. — S. Nurov, Narvon

Marat qizning

ulogʻining ostginasidan choʻlp etib oʻpib qoʻydi. J. Abdullaxonov, — Xonadon

Eli veya kolu sakat olan.CHOʻLOQ

gʻazab, qahr

ot 1. Musiqa asbobi.

Oʻzbek xalq cholgʻulari. Cholgʻu asbobi.

Tanlovda xalq cholgʻu asboblari ham toʻliq qamrab olingan. — Gazetadan

Mashshoqlar cholgʻularini qoʻlga oldilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Musiqa asboblarida ijro etilgan kuy, ohang; musiqa.

Uning asl ismi — Nabi. Oʻzining ashulasi, cholgʻusi va qiziqchiligi bilan suhbatlarni gullatgani uchun mahalladagi ulfatlari uni “gul“ — Nabigul deb ataganlar. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak

sft. shv. Kichik choʻpon, choʻponning yordamchisi.

Oychinor balogʻatga yetgach, uni Xoliyorning choʻligʻi sevib qoladi. — Fan va turmush

Xolboʻta oʻzim ana shu choʻponga choʻliq boʻlsam deb oʻylardi. — Yoshlik

sft. 1. Oyogʻi mayib; oqsoq.

Choʻloq kishi. Choʻloq qush. Choʻloq boʻlsang ham, noʻnoq boʻlma.

Ibroyim choʻloqning soʻzlaridan soʻng uzunquloq mahobatlar urchigani muqarrar. — M. M. Doʻst, Lolazor. Juvonning eri

Choʻloq boʻlsa, devor oshib, oʻgʻirlik qilib boʻlmagandir. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

2. Qoʻli yoki oyogʻi yoʻq; nogiron, invalid.

Qoʻli choʻloq odam.

3. s. t. Oyogʻi siniq, singan (stol, stul va shu kabilar haqida).

Choʻloq stul.

1. Ayağı sakat olan.MAYMOQ, SHOL

2. Beceriksiz, eli işe yakışmayan, acemi.LANDAVUR, NOSHUD

ot 1. Ayollarning sochga taqiladigan yoki koʻkrakka tushirib yuriladigan, kumush yoki oltindan yasalgan ziynat buyumi.

Shol roʻmol oʻragan kad-xudo onalarning yelkasida kumush choʻlpi jiringlaydi. — S. Siyoyev, Avaz

Sora kampirning sochi uchidagi choʻlpilari shiqirlab, yuqoriga koʻtarildi. — Yoshlik

keksa kishi bir juft kumush choʻlpi bilan tillaqosh oʻtkazib, evaziga yarim xaltagina un oldi. — S. Anorboyev, Sayli.

2. shv. Chovlisimon savatcha.

Laqqa baliqlar shu qadar koʻpki, choʻlpi suvga tiqilsa bas, toʻlib chiqaveradi. — E. Samandar, Tanfi qudugʻi

vabo

ot Erkak jinsli odamni qarigan holati

ot 1. katta (Ch —) astr. Yorugʻ tong yulduzi; Zuhra, Venera.

Osmon elining turfa-tuman yulduzi koʻpdir, Xoʻbdir barisi, ravshani — Choʻlpon, yozajakman. — A. Oripov

2. koʻchma Goʻzal, chiroyli, shahlo (koʻz haqida).

Oʻynatib qosh, dilni oʻrtab, koʻzi choʻlponim kelur. — Uygʻun

Shu choʻlpon koʻzlarning buyuk hurmati, Shu aqiq lablarning rost soʻzi deya, Soʻylang-chi, vafoning nadir qimmati, Siz ham kutganmisiz biror soniya?! — A. Oripov

3. Choʻlpon (xotin-qizlar ismi).

ot 1. Yulingan, kesilgan, kalta, toʻmtoq.

Choʻltoq dum.

[Normat:] Sharif otolmaydi — qoʻli choʻltoq. — Yoshlik

Choʻpon bola yaylovda zerikib oʻtirganida, urushda koʻrganlarini choʻltoq qalam bilan bir parcha qogʻozga tushira boshlaydi. M. — M. Doʻst, Lolazor

2. koʻchma Notoʻla, yumaloq-yostiq, toʻmtoq.

Choʻltoq javob. Inshoni choʻltoq qilib qoʻyibsiz. Javob choʻltoq boʻlib qoldi.

ot Asosan uyda kiyiladigan, shimga oʻxshash kiyim.

U [Akbar] uyda kiyadigan olachipor cholvorda, maykachan boʻlib, mayka ostidan yumaloq qorni ham doʻppayib turardi. — J. Abdullaxonov, Xonadon

n zool. toad

darrov gʻazablanib ketadigan, tez achchiqlanadigan, badjahl, dargʻazab, jahli chiqib turgan

sft. esk. ayn. Musiqali.

Cholgʻuli drama. Cholgʻuli asar.

n old wall (crumbling mud brick), ruin

ot Cholgʻu chaluvchi sozanda; musiqachi.

Ozodaxon cholgʻuchilar bilan yangi aytiladigan qoʻshiq haqida pichirlashib turgan edi. — N. Aminov, Qahqaha

Bas, yetar, cholgʻuchi, bas qil sozingni, Bas, yetar, qalbimga urmagin xanjar. — A. Oripov

ot ayn. Choʻliq.