По запросу «behini» — результатов: 58
sft. esk. kt. Yaxshi, durust; afzal.
Ularning oldida mening gumrohligim behroq! — S. Siyoyev, Yorugʻlik
ot 1. bot. Issiq mamlakatlarda oʻsadigan, atirgullilar (raʼnodoshlar) oilasiga mansub, xushboʻy mevali daraxt.
Bogʻning turli joylarida har xil mevali daraxtlar: nok, oʻrik, behi, jiyda va hokazo anchagina. — Oybek, Tanlangan asarlar
Mohidil qaytib hovliga tushayotganida, behi shoxi shitirlab ketdi. — S. Zunnunova, Gulxan
2. Shu daraxtning olmaga oʻxshash mevasi.
Sidiqjon uni [onasini] kuzatib qaytib kelganida, tok ostidagi eski soʻrida sochilib yotgan behilarga koʻzi tushdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Xonani zira, dolchin, behi, zigʻir moyining xushtam hidi qopladi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
Chegarasi yoʻq, haddan tashqari; cheksiz, hadsiz.
Boltaboy otaning quvonchidan Shirmonxon ham behad shod edi. — S. Zunnunova, Olov
Soyadagi tong salqini behad yoqimli va allanechuk sirli edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Abdulla Qahhor adabiyotimizning dolzarb masalalariga behad talabchanlik bilan yondashar edi. — K. Qahhorova, Chorak asr hamnafas
Aljabr muallimasi ellikdan oshgan, behad semiz ayol edi. — Yoshlik
Her bir.HAR BIR
1. Biror narsani sezish, his etish qobiliyatini yoʻqotgan, jonsiz, hissiz.
Behis barmoqlar.
2. koʻchma His-tuygʻudan mahrum, zavq-shavqsiz.
Behis odam,
Usta Sirojiddin Toʻychi hofizga joʻr boʻlib yurgan vaqtlaridan boshlab to shu mahalgacha: Qassobdan shoir chiqmaganidek, behis chalingan gʻijjak arra tortishdan farq qilmaydi, — deb yuradi. — Mirmuhsin, Sozanda
sft. 1. Holdan toygan, tinka-madori qurigan; bemajol, holsiz.
Toʻpa xola sadaning gʻadir-budur poʻstlogʻini behol barmoqlari bilan silab, yuziga surtdi. — I. Rahim, Ixlos
Boshi aylanib, koʻzi tindi. Toʻshakka behol choʻzildi. — S. Siyoyev, Avaz
Azlarov behol ingrab yotgan bemorga nima deyarini bilmay, kalovlanib qoldi. — Yoshlik
2. Kasal boʻlib qolgan, bemor.
U [qizcha] juda behol, vrachlar va ota-onasining soʻroqlariga arang javob qaytarardi. — Gazetadan
3. Koʻchma Kuchsiz, zaif.
Menikiga nima maqsadda chilvir koʻtarib borib edingiz? — Oʻzim, — dedi, behol, nimjon tovush bilan [Juman]. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
qiyaliklarda behol chayqalayotgan yovvoyi pistalar koʻngillariga mung choʻktirdi. Yoshlik.
Beholgina kuylaydi bir qiz, Bir-bir bosib, ishkom oralab. — Yoshlik
[bı'hɑ:f]
bɪˈheɪv
v 1. I munosabatda boʻlmoq
2. I,T oʻzini tutmoq, odob saqlamoq
sft. 1. Sharm-hayosi yoʻq, or-nomusni bilmaydigan, uyatsiz, besharm.
Behayo odam,
Oʻgʻlim, bunaqa behayo qiz ekan, vaqtida bilib, oʻzingizni chetga olganingiz yaxshi boʻlibdi. — Mirmuhsin, Umid
Eshqobilning xotini oʻta shaddod, behayo emas, uni hurmat qiladi. — Yoshlik
2. Odob-axloq doirasiga sigʻmaydigan, beadab.
Behayo xatti-harakat. Behayo ibora. Behayo soʻz.
Tangri behayo soʻzlarni gapiruvchi kishini yomon koʻradi. — Gazetadan
n improvement, kindness
[bı'hed]
boshini uzmoq, kallasini tanasidan judo qilmoq
[bı'hest]
sheʼr, oʻgit, vasiyat, farmon, buyruq, amr
[bı'haınd]
1. prep 1. ortida, orqasida, keyin, soʻng
2. pastda, quyida (sifat boʻyicha)
2. adv orqada, keyinda
/bɪˈhəʊld/
v pt. and pp. beheld [T] koʻrmoq
v /bɪˈhəʊv/
a better
1. Hech qanday nafi, foydasi yoʻq; befoyda.
Behuda janjal. Behuda kuchanish belni sindirar. — Maqol
Baʼzilar esa umrini behuda oʻtkazadi. — T. Ashurov, Oq ot
Kamoliddin uning oldiga behuda kelganini tushundi. — Sharq yulduzi
2. Amalga oshmaydigan, roʻyobga chiqmaydigan; puch, xomxayol.
Behuda umid.
Qora-toy Yoʻlchining tadbirlarini maʼqul koʻrmadi, har bir fikrning behuda ekanini tushuntirishga tirishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Oʻrinsiz, nohaq.
Shokir ota behuda tuhmatga qoladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Behuda jabr koʻrganlardan mehrimizni darigʻ tutmaylik. — Gazetadan
Nusratbek oʻgʻlini behuda urgani uchun unga qarashga u tib, oʻzini beayov koyidi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
1. Oʻzini bilmaydigan holda; hushidan, oʻzidan ketgan, hushsiz.
Behush boʻlmoq.
Normat behush xotinning yuziga suv sepdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Bir kecha-yu bir kunduz behush boʻlib yotibman. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Es-hushini yoʻqotgan, xayoli parishon; ruhsiz.
Maʼrifat boshini egib, behush uyga kirdi. — S. Ahmad, Oydin kechalar
und. s. Hayvon va parrandalarni chaqirish uchun qoʻllanadigan soʻz.
— Beh-beh, — deb tovuqlarni donga chaqirar va uning oldida bir toʻda tovuq qutqutlashib, don talashar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
rvsh. Hech bir hadiksiramagan, tortinmagan holda; bemalol, xavfsiz.
Koreyaning yerini qonli yoshga gʻarq qilib, Behadik ucha bermas oʻlaksaxoʻr lochinlar. — Gʻ, Gʻulom
