сфт. эск. кт. Яхши, дуруст; афзал.
Уларнинг олдида менинг гумроҳлигим беҳроқ! — С. Сиёев, Ёруғлик
«беҳ» бўйича 97 та натижа
сфт. эск. кт. Яхши, дуруст; афзал.
Уларнинг олдида менинг гумроҳлигим беҳроқ! — С. Сиёев, Ёруғлик
от 1. бот. Иссиқ мамлакатларда ўсадиган, атиргуллилар (раънодошлар) оиласига мансуб, хушбўй мевали дарахт.
Боғнинг турли жойларида ҳар хил мевали дарахтлар: нок, ўрик, беҳи, жийда ва ҳоказо анчагина. — Ойбек, Танланган асарлар
Моҳидил қайтиб ҳовлига тушаётганида, беҳи шохи шитирлаб кетди. — С. Зуннунова, Гулхан
2. Шу дарахтнинг олмага ўхшаш меваси.
Сидиқжон уни [онасини] кузатиб қайтиб келганида, ток остидаги эски сўрида сочилиб ётган беҳиларга кўзи тушди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Хонани зира, долчин, беҳи, зиғир мойининг хуштам ҳиди қоплади. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
Чегараси ёʻқ, ҳаддан ташқари; чексиз, ҳадсиз.
Болтабой отанинг қувончидан Ширмонхон ҳам беҳад шод эди. — С. Зуннунова, Олов
Соядаги тонг салқини беҳад ёқимли ва алланечук сирли эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
Абдулла Қаҳҳор адабиётимизнинг долзарб масалаларига беҳад талабчанлик билан ёндашар эди. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас
Алжабр муаллимаси элликдан ошган, беҳад семиз аёл эди. — Ёшлик
Her bir.ҲАР БИР
1. Бирор нарсани сезиш, ҳис этиш қобилиятини ёʻқотган, жонсиз, ҳиссиз.
Беҳис бармоқлар.
2. кўчма Ҳис-туйғудан маҳрум, завқ-шавқсиз.
Беҳис одам,
Уста Сирожиддин Тўйчи ҳофизга жўр бўлиб юрган вақтларидан бошлаб то шу маҳалгача: Қассобдан шоир чиқмаганидек, беҳис чалинган ғижжак арра тортишдан фарқ қилмайди, — деб юради. — Мирмуҳсин, Созанда
сфт. 1. Ҳолдан тойган, тинка-мадори қуриган; бемажол, ҳолсиз.
Тўпа хола саданинг ғадир-будур пўстлоғини беҳол бармоқлари билан силаб, юзига суртди. — И. Раҳим, Ихлос
Боши айланиб, кўзи тинди. Тўшакка беҳол чўзилди. — С. Сиёев, Аваз
Азларов беҳол инграб ётган беморга нима деярини билмай, каловланиб қолди. — Ёшлик
2. Касал бўлиб қолган, бемор.
У [қизча] жуда беҳол, врачлар ва ота-онасининг сўроқларига аранг жавоб қайтарарди. — Газетадан
3. Кўчма Кучсиз, заиф.
Меникига нима мақсадда чилвир кўтариб бориб эдингиз? — Ўзим, — деди, беҳол, нимжон товуш билан [Жуман]. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
қияликларда беҳол чайқалаётган ёввойи писталар кўнгилларига мунг чўктирди. Ёшлик.
Беҳолгина куйлайди бир қиз, Бир-бир босиб, ишком оралаб. — Ёшлик
[bı'hɑ:f]
bɪˈheɪv
в 1. И муносабатда бўлмоқ
2. И,Т ўзини тутмоқ, одоб сақламоқ
сфт. 1. Шарм-ҳаёси ёʻқ, ор-номусни билмайдиган, уяциз, бешарм.
Беҳаё одам,
Ўғлим, бунақа беҳаё қиз экан, вақтида билиб, ўзингизни четга олганингиз яхши бўлибди. — Мирмуҳсин, Умид
Эшқобилнинг хотини ўта шаддод, беҳаё эмас, уни ҳурмат қилади. — Ёшлик
2. Одоб-ахлоқ доирасига сиғмайдиган, беадаб.
Беҳаё хатти-ҳаракат. Беҳаё ибора. Беҳаё сўз.
Тангри беҳаё сўзларни гапирувчи кишини ёмон кўради. — Газетадан
н improvement, kindness
[bı'hed]
бошини узмоқ, калласини танасидан жудо қилмоқ
[bı'hest]
шеър, ўгит, васият, фармон, буйруқ, амр
[bı'haınd]
1. преп 1. ортида, орқасида, кейин, сўнг
2. пастда, қуйида (сифат бўйича)
2. адв орқада, кейинда
/bɪˈhəʊld/
в пт. анд пп. беҳелд [Т] кўрмоқ
в /bɪˈhəʊv/
а better
1. Ҳеч қандай нафи, фойдаси ёʻқ; бефойда.
Беҳуда жанжал. Беҳуда кучаниш белни синдирар. — Мақол
Баъзилар эса умрини беҳуда ўтказади. — Т. Ашуров, Оқ от
Камолиддин унинг олдига беҳуда келганини тушунди. — Шарқ юлдузи
2. Амалга ошмайдиган, рўёбга чиқмайдиган; пуч, хомхаёл.
Беҳуда умид.
Қора-той Ёʻлчининг тадбирларини маъқул кўрмади, ҳар бир фикрнинг беҳуда эканини тушунтиришга тиришди. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Ўринсиз, ноҳақ.
Шокир ота беҳуда туҳматга қолади. — Ойбек, Танланган асарлар
Беҳуда жабр кўрганлардан меҳримизни дариғ тутмайлик. — Газетадан
Нусратбек ўғлини беҳуда ургани учун унга қарашга у тиб, ўзини беаёв койиди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
1. Ўзини билмайдиган ҳолда; ҳушидан, ўзидан кетган, ҳушсиз.
Беҳуш бўлмоқ.
Нормат беҳуш хотиннинг юзига сув сепди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Бир кеча-ю бир кундуз беҳуш бўлиб ётибман. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Эс-ҳушини ёʻқотган, хаёли паришон; руҳсиз.
Маърифат бошини эгиб, беҳуш уйга кирди. — С. Аҳмад, Ойдин кечалар
унд. с. Ҳайвон ва паррандаларни чақириш учун қўлланадиган сўз.
— Беҳ-беҳ, — деб товуқларни донга чақирар ва унинг олдида бир тўда товуқ қутқутлашиб, дон талашар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
рвш. Ҳеч бир ҳадиксирамаган, тортинмаган ҳолда; бемалол, хавфсиз.
Кореянинг ерини қонли ёшга ғарқ қилиб, Беҳадик уча бермас ўлаксахўр лочинлар. — Ғ, Ғулом