сфт. 1. Аъло сифатли, энг яхши; тоза, соф (қалбаки, паст эмас).
Асил мол. Асил шойи. Асил буюм. Асил айнимас, айниса ҳам чиримас. — Мақол.
Оёққа чулғов қилсанг ҳам, асил ипак бўз бўлмас, деб шуни айтади. — А. Мухтор, Кумуш тола
Кела қолинг, лалми қовун, мармар тарвуз сабзининг асили. — Газетадан
2. кўчма Яхши хислатларга, фазилатларга эга бўлган; олижаноб, бебаҳо; соф, пок.
Асил одам. Асил фарзанд.
[Комилов Қодирга:] Яна бўрк ол десам, бош олиб юрма! Дадавой ака каби одамлар бизга керакли одамлар. Хатолари, нуқсонлари кўп бўлса ҳам, юраги асил кўринади. — Уйғун, Навбаҳор
3. Асил (эркаклар исми).
- Асил тош Қимматбаҳо тош (масалан, лаъл, зумрад, бриллиант).