Қидирув

от 1. Зеб, чирой бериш учун хизмат қилувчи буюм; безак.

Зийнат асбоблари.

Унсин онасидан ёдгор қолган ва ягона зийнати бўлган юпқагина эски билагузукни айлантириб гапирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Онамдан тегган мерос, Етти пуштимга асос. У на зийнат, на давлат, На сукунат, на роҳат. — Г. Жўраева, Иқбол

2. кўчма Ҳусн, кўрк берувчи нарса; кўрк; иззат-ҳурмат.

Камтарлик — инсон зийнати. — Мақол

Дастурхон — одамнинг зийнати, болам. Одам олдига дастурхон ёйиш — ота-бобомиздан қолган расм. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ўрнидан туриб чой бериш одамзоднинг зийнатидир, келинларнинг бор-ёʻғи келинлиги ҳам шунда-ку! — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Зийнат (эркаклар ва хотин-қизлар исми).

сфт. 1. Зийнат берилган, нақшлар билан безатилган.

Зийнатли камар. Зийнатли тақинчоқ.

2. кўчма Гўзал, чиройли, кўркам.

Зийнатли турмуш.

фл. Безамоқ, нақшлар билан чирой бермоқ.

Хоразм тупроғида етилган тотли мевалар, туркман отлари, эроний гиламлар, Хива заргарлари зийнатлаган тилла буюмлар, той-той ипак ўрамлари император ҳазратларига пешкаш қилинади. — С. Сиёев, Аваз

фл. Зийнатламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Зийнатланмоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Зийнатлантирмоқ феълининг мажҳул нисбати.

от 1. Турли хил безаклар, зийнат буюмлар.

Баъзан зеб-у зийнат тақинчоқларга беҳад берилган аёллар ҳам учрайди. — Р. Усмонов, Одобнома

Кийим-бош, зеб-у зийнат ишлаганга ярашади. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

2. кўчма Кўрк, ҳусн, чирой.

Яхши фазилатинг — зеб-у зийнатинг. — Мақол

Соғинган кунлар ва айрилиқ ойларида дилларга тугилган ноёб ва ширин, ҳаяжонли ва самимий сўзлар севги суҳбатининг мундарижаси ва зеб-зийнати эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

погов. дочь в доме украшение, сын в доме — беспокойство.